خواهد بود كه خود را در سلك
( فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً )
« 1 » منسلك مىنمايند ، هر چند منشأ اين معانده اكثر محبّت دنياى دنى است ، و ترك آن يك سر كم روى داده ، و از دست احدى مشكل بر آمده . لمؤلّفه :
يك سر كرا محبّت دنيا بسر نبود * يك مو بسر تو را زكلاه نمد بس است
ليكن به قدر مقدور اقلًا آن قدر كه باعث اين نحو معانده نشود سعى لازم است . شعر :
گرچه وصالش نه بكوشش دهند * آن قدر اى دل توانى بكوش
پس كسى كه ايذاء سادات علوى فاطمى كه در شأن ايشان « اولادنا أكبادنا » صادر گشته نمايد ملعون خواهد بود ، سيما جمعى ذى شأن كه از عين علويتشان حاسدين كور ، و از نفى آل ياسين بودنشان منكرين بى سر و بى سرورند ، و شين شك در افواه مرجفين دندان طمع از جرح اينها كنده است ، و نفى اين نسب عالى هيچ سافلى را از ايشان مقدور و ميسّر نشده . مصراع :
از توام از تو اگر نام اگر ننگ توام
مخفى نماناد كه از بعضى احاديث مستفاد مىشود كه لحوم اولاد على بن ابى طالب و حضرت فاطمه عليهما السلام حرام است بر سباع نيز ، و آنها با سبعيت ناخن ايذاء از اين خانواده و دندان طمع كندهاند .
چنان چه در باب چهل و يكم از كتاب فرائد السمطين ابن المؤيّد الحموى مذكور است ، و در اثناء ذكر معجزات و كرامات حضرت امام رضا عليه السلام از مجلس
هامش
( 1 ) سورهء الحاقّه : 32 .