فضل اللَّه يؤتيه من يشاء واللَّه ذو الفضل العظيم « 1 » .
يعنى : آيهء كريمهء
( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ )
تا آخر شامل جميع ذرّيهء رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است ، و داخلاند جميع اولاد فاطمه عليها السلام تا روز قيامت در حكم اين آيه از غفران ، پس ايشاناند پاك كرده شده از گناهان از جهت تخصيصى كه داده است خداى تعالى ايشان را ، و به سبب عنايتى كه از جانب خدا مر ايشان را از جهت شرافت قرابت حضرت رسول صلى الله عليه و آله روزى شده .
پس سزاوار است هر مسلمانى را كه تصديق قول إلهى نمايد در اين كه سلب نموده است رجس را از اهل البيت ، و پاك گردانيده است ايشان را پاك گردانيدنى ، و اعتقاد كند در جميع آنچه صادر مىشود از اولاد فاطمه عليها السلام اين را كه خداى تعالى بتحقيق عفو و بخشش نموده از ايشان ، و سزاوار نيست مسلمانى را كه لاحق سازد مذمّت و بدگوئى به جمعى كه خداى تعالى شهادت داده باشد به تطهير و سلب نمودن رجس از ايشان ، نه به سبب عملى كه از ايشان صادر شده باشد ، و نه به نيكى كه سابقا به عمل آورده باشند آن را ، بلكه به سبب عنايت سابقه ، و اختصاص الهى است كه مخصوص گردانيده ايشان را به آن ، و اين تفضّل الهى و زيادتى است كه خداى تعالى مىدهد آن را به هر كه مىخواهد ، و خداى تعالى صاحب فضل بزرگ است .
و از كلام شيخ محيى الدين معلوم مىگردد كه آيهء شريفه شامل جميع ذرّيهء حضرت رسول صلى الله عليه و آله هست .
و ايضاً شيخ محيى الدين ابن العربي الأندلسي مذكور كه از اعاظم مشايخ صوفيه است در باب تاسع و عشرين در معرفت سلمان ، كه ملحق گشته به اهل البيت در كتاب فتوحات آورده كه : اعلم انّا روّينا من حديث جعفر بن محمّد
هامش
( 1 ) الفتوحات المكّيه ابن عربى 1 : 298 .