تنها ، بلكه حرام گردانيده بر ايشان صدقه را از براى آن كه صدقه حرام است بر محمّد صلى الله عليه و آله و آل آن حضرت .
و اين صدقه چركهاى دستهاى مردم است ، حلال نيست از براى محمّد صلى الله عليه و آله و آلش ، به جهت آن كه ايشان پاك كند به تطهير خدا از هر چرك و ريمى ، چون پاك گردانيد ايشان را راضى شده است از براى ايشان چيزى را كه راضى شده است از براى نفس خود ، و مكروه داشت از براى ايشان چيزى كه مكروه داشت از براى نفس خود خداى عزيز بزرگ ، پس اين آيه هشتم است .
و امّا آيهء نهم ، پس مائيم اهل ذكرى كه گفته است خداى تعالى
( فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ )
« 1 » .
بعضى از مفسّرين در تفسير اين آيه گفتهاند : پس به پرسيد از اهل كتاب كه عالماند به اخبار انبياء و اولياء ، و مىدانند كه ايشان يعنى انبياء و اولياء بشر بودند اگر هستيد كه نمىدانيد .
و در تفسير اهل البيت و جامع البيان و تبيان شيخ ابوالفتوح مذكور است كه اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه : نحن أهل الذكر ، يعنى اهل ذكر مائيم . و اين روايت از امام صادق عليه السلام نيز مروى است « 2 » .
پس حضرت امام رضا عليه السلام مىفرمايد كه : مائيم اهل ذكر ، از ما به پرسيد اگر هستيد كه نمىدانيد .
پس گفتند علماء : به تحقيق كه خواسته است خدا به اهل ذكر يهود و نصارى را .
پس گفت امام رضا عليه السلام : سبحان اللَّه آيا جايز است كه اينها اهل ذكر
هامش
( 1 ) سورهء نحل : 43 و الأنبياء : 7 .
( 2 ) مجمع البيان مرحوم طبرسى 6 : 127 .