ذكر و شرف است .
و حضرت ابو عبداللَّه عليه السلام فرموده كه : مراد به ذكر حضرت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است كه مواظبت نماينده است به تلاوت قرآن ، يا مبلّغ است آن را به بندگان ، و يا مذكور است اسم سامى آن حضرت بر السنهء خلقان .
وقوله « رسولًا » بيان ذكر است ، گاهى كه مراد از آن جبرئيل يا پيغمبر صلى الله عليه و آله باشد ، يعنى : آن ذكر فرستاده شدهء خداست ، و بنا بر آن كه قرآن باشد معنى كلام آن است كه أرسل رسولًا ، يعنى فرو فرستاده است رسول را ، يا معنى آن است كه انزال فرموده است به شما ياد كردن او رسول را در كتاب تورات و انجيل
( يَتْلُوا عَلَيْكُمْ )
مىخواند آن رسول بر شما
( آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ )
آيات خداى را كه قرآن است در حالتى كه روشن كرده شده است آن آيات ، و حفص به كسر ياء خوانده ، يعنى : روشن كنندهاند آن آيتها حدود و احكام شريعت را .
و امّا آيهء دهم ، پس قول خداى تعالى است در آيهء تحريم
( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ )
« 1 » إلى آخرها ، يعنى : حرام شده بر شما نكاح مادران شما و دختران شما و خواهران شما ، خواه پدر و مادرى ، و يا پدرى تنها ، و يا مادرى تنها .
حضرت مىفرمايد : پس خبر دهيد مرا كه آيا شايسته است دختر من يا دختر پسر من ، يا آن كه جدا شود از پشت من از براى رسول خدا صلى الله عليه و آله كه به زنى بگيرد او را اگر بوده باشد رسول در حيات ؟ گفتند : نه ، فرمود : پس خبر دهيد مرا كه آيا دختر يكى از شما شايسته است كه بخواهد او را رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ؟ گفتند : بلى .
گفت حضرت امام رضا عليه السلام : در اين بيانى است از براى اين كه من از آل
هامش
( 1 ) سورهء نساء : 23 .