بصيرت توجيهات موجّه به نظر مىآيد كه محمل حلّ اين حديث مىتواند شد ، و موجب تقويت عظيم جهت اين معنا مىگردد .
و ايضاً حضرت مىفرمايند : كه پس گردانيد از براى نفس خود از غنيمت رسدى ، و از براى رسولش صلى الله عليه و آله رسدى ، پس آنچه راضى شد از براى خود و رسولش ، راضى شد آن را از براى ذى القربى ، و همچنين فيء آنچه راضى شد از براى نفس خود و از براى نبيش ، راضى شد آن را از براى ذى القربى به نحوى كه اين حكم را جارى ساخت از براى ايشان در غنيمت .
پس ابتدا كرد به نفس خود جلّ جلاله ، بعد از آن به رسول خود ، بعد از آن به ذى القربى ، و مقارن گرانيد سهم ذى القربى را به سهم خدا و سهم رسولش ، و همچنين در طاعت فرموده است :
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ )
پس ابتدا كرد به نفس خود ، بعد از آن به رسولش ، بعد از آن به اهل بيت رسولش ، و در تفسير آيه سابقاً سمت تحرير يافت .
و همچنين است آيهء ولايت
( إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا )
پس گردانيد خداى عزوجلّ ولايت ايشان را به اطاعت رسول مقرون به طاعت خود ، مثل آن كه گردانيد سهم ذى القربى را با سهم رسول مقرون به سهم خود و غنيمت و فيء .
تفسير آيهء مذكوره اين است كه : خداى تعالى در بيان اوصاف حميدهء حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله مىفرمايد : كه به تحقيق اولى به تصرّف و حاكم بر امور دينى و دنيوى شما خداست و فرستادهء تو كه محمّد صلى الله عليه و آله است ، و آن كسانى كه ايمان آوردهاند كه مراد على بن ابيطالب عليه السلام است .