لمّا دعا عليه موسى عليه السلام ، وخسف به الأرض ، نادى وارحماه ، وكان بينه و بين موسى عليه السلام قرابة ورحم ماسّة ، فروي أنّ اللَّه جلّ جلاله أمر الأرض أن لا تخسف به ، ورعى له حرمة هذه الاستغاثة ، وأنا أقول : وارحماه « 1 » .
ملخّص ترجمهء اين كلام آن است كه : سيد على بن طاووس به پسرش امر نموده كه در حين توسّل به قائم آل البيت عليهم السلام بگو : اى مولاى ما به تحقيق كه من يافتهام در نقل كه نضر بن حارث از جملهء كفّار بود ، و عداوت شديد به حضرت رسول صلى الله عليه و آله داشت آن سرور دنيا و دين امر به قتل او فرمودند .
بعد از آن كه او مقتول شد ، خواهر او در ضمن اين ابيات عرض نمود كه نضر بن حارث به عتبهء عليّه قرابتى داشت و اسير بود ، و عبد اقرب است به رعايت صلهء رحم ، اگر منّت گذاشته او را مىبخشيدند ، ممكن بود حضرت رسول صلى الله عليه و آله بعد از استماع اين كلام فرمودند : كه اگر اين ابيات را پيش از قتل او بر من مىخواندند از گناهان او مىگذشتم .
و بعد از اتمام اين نقل به پسرش امر نمود كه بگو به حضرت قائم اهل بيت عليهم السلام كه : أنت يا مولاي أهل الاقتداء بجميل خصاله . تو اى مولاى ما اهل پيروى نمودن به آن سرور دين هستى در رعايت صلهء رحم ، و ساير خصال جميله .
و ايضاً خطاب به پسر خود نمود كه در حين توسّل به جناب مقدّس قائم اهل بيت صاحب الزمان عليه السلام بگو كه : شنيدهام در حديث است كه چون موسى عليه السلام نفرين بر قارون كرد ، زمين او را فرو برود ، بنا بر قرابت قريبى كه با موسى عليه السلام داشت ، قارون فرياد كرد كه : وارحماه ، پس مروى است كه خداى تعالى امر نمود به زمين كه ديگر او را فرو مبر ، و رعايت نمود از براى قارون حرمت اين استغاثه را ، و من مىگويم : وارحماه .
هامش
( 1 ) كشف المحجّهء ابن طاووس ، فصل : 130 .