نموده ، عن أبيبكر الحضرمي ، قال : قال أبو عبداللَّه عليه السلام في قول اللَّه عزّوجلّ
( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ )
« 1 » قال : قصرت الأبناء عن أعمال الآباء ، فألحق اللَّه الأبناء بالآباء لتقرّ بذلك أعينهم « 2 » .
وسأل جميل بن درّاج أبا عبداللَّه عليه السلام عن أطفال الأنبياء ، فقال : ليسوا كأطفال الناس « 3 » .
و أيضاً از آيهء شريفه
( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ )
« 4 » كه در سورهء طور واقع است ، مستفاد مىشود كه ذرّيهء آن سرور دنيا و دين به شرافت او و ائمّهء معصومين عليهم السلام و به بركت ساير آباء و اجداد عظام خود در بهشت جاودان با ايشان به مراتب عظيمه خواهند بود .
و ترجمهء آيهء شريفه مكرّمه موافق تفسير اين است كه : آن كسانى كه مؤمن بوده باشند ، و پيرو شده باشند ، ايشان را فرزندان به سبب ايمان رفيع المرتبه كه آن ايمان پدران است لاحق سازيم ، وبرسانيم به درجات پدران ذرّيات ايشان را ، اگرچه اين ذرّيات اهليت آن درجهء خود نداشته باشند ، بلكه از جهت تفضّل بر ايشان و پدران ايشان ، اين كرامت متحقّق شود ، تا باعث سرور و چشم روشنى پدران باشد .
( وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ )
يعنى : ناقص نمىكنيم از ثواب و عمل پدران
هامش
( 1 ) اين آيه كه در سورهء طور واقع است بنا بر قرائت عاصم ذرّيتهم در هر دوموضع به صيغهء افراد است ، و به صيغهء جمع نيز خواندهاند ، و به قرائت ابى عمرو واتّبعناهم ذرّياتهم است ، و اين اختلاف كه در عبارت حديث واقع است بنا بر آن است « منه » .
( 2 ) توحيد شيخ صدوق ص 394 ح 7 ، من لا يحضره الفقيه 3 : 490 ح 4733 .
( 3 ) من لا يحضره الفقيه 3 : 490 ح 4734 .
( 4 ) سورهء طور : 21 .