پاسخ مىدهيم كه اولا نمىپذيريم كتاب موجود و متداول در ميان ايشان همان انجيلى است كه بر عيسى ( ع ) نازل شده است . اين كتاب چيزى جز قصههاى تاريخى بر ساخته برخى از مسيحيان نيست . در اين كتاب زندگى و ولادت و مراحل رشد و دعوت مسيح و جاهايى كه آن حضرت بدانها سفر كرده و معجزاتى كه به دست او آشكار شده و نيز پندها و مناظرههاى او بيان شده است . همچنين در اين كتاب از آن افسانهء خيالى ، يعنى به صليب كشيده شدن عيسى مسيح ( ع ) ، سخن به ميان آمده است . علىرغم اينكه انجيل داستان زندگى حضرت مسيح است ، مسيحيان از آوردن دليلى مبنى بر صحت آن و عدالت و امانت و قوهء ضبط نويسندهء آن ناتوانند ؛ كما اينكه قادر نيستند براى آن سندى متصل و عارى از غرايب و نقايص ارائه كنند . برعكس ، از نظر علمى تناقض ميان نسخههاى مختلف اين داستان ، كه آن را انجيل ناميدهاند ، ثابت شده است . اين تناقضات دليل بر آن است كه انجيلهاى موجود از جانب خداوند نازل نشدهاند . اگر چنين بود ، باطل در پس و پيش آن راه نمىيافت و خداوند دربارهء قرآن راست فرمود كه :
« . . . وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً »
« 1 » .
ثانيا ، سياق عبارتى كه از انجيل نقل كردند دلالت بر اين دارد كه مقصود مسيح ( ع ) جاودانگى صحت پيشبينىهاى او و تأكيد بر وقوع لامحالهء آنهاست ، و نسخ نه اثباتا و نه نفيا ربطى به آن ندارد . دليل بر اين مدعا آن است كه مسيح در اين بخش دربارهء امورى كه در آينده واقع خواهد شد با اصحاب خود گفتوگو مىكند و پس از آنكه سخنش به پايان مىرسد ، جملهاى را كه در شبههء مورد بحث بدان استناد شد بر زبان رانده مىفرمايد : « آسمان و زمين نابود مىشوند و . . . » « 2 » شكى نيست كه سياق در معناى كلام مؤثر است . مفسران مسيحى انجيل نيز عبارت مذكور را همينگونه شرح كرده و گفتهاند فهم اين آيه بر اساس عموم آن ، با اين حقيقت كه حضرت مسيح ( ع ) گاه بر احكامى تصريح مىكند و سپس احكامى مخالف آنها را بيان مىكند ، سازگار نيست . از جمله چنانكه در انجيل متى آمده ، مسيح به حواريون خود فرمود : « از راه امتها برويد ، و در بلدى از سامريان وارد نشويد ؛ بلكه نزد گوسفندان گمشدهء بنى اسرائيل رويد » « 3 » . در اين آيه
هامش
( 1 ) . « . . . و اگر از نزد غير خدا مىبود ، در آن ناسازگارى و ناهمگونى بسيار مىيافتند » . ( نساء : 82 )
( 2 ) . انجيل متى ، باب 5 : آيات 17 ، 18 .
( 3 ) . انجيل متى ، باب 10 ، آيهء 6 .