عبد اللّه بن سلام « 1 » و امثال او ، بر ايمان به رسول خدا گردن نهادند و شريعتش را پذيرفته اسلام آوردند و اعتراف كردند كه او همان رسولى است كه تورات و انجيل ظهورش را بشارت دادهاند .
رابعا ، تعبير « جاودانه » يا « تا ابد » كه از تورات نقل كردهاند و بدان استناد مىكنند نمىتواند مبناى دليلى براى ايشان قرار گيرد . زيرا اين لفظ از معناى حقيقى خود عدول كرده و معنايى مجازى به خود گرفته و يهوديان آن را در اين معنا بسيار استعمال مىكنند .
از جمله دربارهء گاوى كه مأمور به ذبح آن شدند در تورات آمده است : « اين فرمان تا ابد سنت شما خواهد بود » « 2 » . و يا دربارهء قربانى آمده است : « تا ابد بايد هر روز دو برّه قربانى كنيد » « 3 » . اما علىرغم اينكه در اين دو حكم تصريح به ابديت آنها شده است ، به اعتراف خود يهود اين احكام نسخ شدهاند .
خامسا ، همان گونه كه پيش از اين اشاره كرديم ، بنا بر قول صحيح ، نسخ حكمى كه در آن لفظى مفيد ابدى بودن آمده باشد جايز است . بنابراين ، دو عبارت مذكور كه بدان استناد مىكنند نيز مىتواند منسوخ باشد . در اين مورد ، شبههء تناقض ( تناقض ميان ابدى بودن حكم كه بدان تصريح شده و نسخ حكم ) را نيز اينگونه مىتواند پاسخ داد كه جاودانگى حكم مشروط به عدم ورود ناسخ است . بنابراين ، هرگاه ناسخ آمد ، ابدى بودن حكم منتفى مىشود و روشن مىگردد كه اين جاودانگى صرفا لفظى و براى امتحان و آزمايش بندگان بوده است . ( در اين سخن تأمل بفرماييد ) .
شبههء مسيحيان
مىگويند مسيح ( ع ) فرموده است : « آسمان و زمين نابود مىشوند و كلام من نابود نخواهد شد » « 4 » . اين سخن بر امتناع نسخ از نظر شرع دلالت دارد .
هامش
( 1 ) . عبد اللّه بن سلام بن حارث اسرائيلى ، ابو يوسف ( . . . - 43 ه . ق ) صحابى . وى به هنگام ورود رسول خدا ( ص ) به مدينه اسلام آورد . معروف است آيهء« شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ . .. » و آيهء« . . . وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ »دربارهء او نازل شده است . ( الأعلام زركلى ، 4 : 90 )
( 2 ) . تورات ، سفر خروج ، باب 29 : آيهء 1 - 28 .
( 3 ) . تورات ، سفر خروج ، باب 29 : آيات 40 - 43 .
( 4 ) . انجيل متى ، باب 24 ، آيهء 35 .