هستند ، اين رابطهء ويژه آنان را از تمسك به اسباب و اعمال شرعى بىنياز ساخته است .
به خدا قسم ، اين نتيجه در واقع هدف عظيمى است كه دشمنان اسلام ، نظير باطنيه و امثال ايشان ، در تحقق آن مىكوشند تا تشريع را از اساس ويران سازند و پايههاى آن را منهدم كنند .
« يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ »
« 1 » .
وظيفهء نصيحت و سفارش به برادران مسلمانمان اقتضا دارد كه ايشان را از افتادن در اين دام برحذر داريم و متذكر شويم كه از امثال اينگونه تفاسير اشارى مبهم و مغلق دست بردارند ؛ و بر نظاير آن ، كه از كتابهاى صوفيه به كلام و انديشهء برخى از جماعات راه يافته ، اعتماد نكنند . اين اقوال همگى برداشتهاى ذوقى و يافتههاى قلبى خارج از حدود و ضوابط است . در بسيارى از اين يافتهها و برداشتها ، امور حقيقى و خيالى و حق و باطل به هم درآميخته ؛ و اگر پالايش شوند اندك مواردى باقى مىماند كه راه به مراد مقصود گوينده ببرد . يافتهها و برداشتهاى مذكور عموما چنان هستند كه اگر آشكار گردند ، از كفريات روشن و فاحشى خواهند بود كه سينههاى عالمان و صوفيان و حتى افراد صادق ساير مذاهب اسلامى از آن پاك است امورى كه به عقيدهء ما متهم ساختن آن به جعل و وضع بهتر و سليمتر از متهم ساختن قائلان آن به كفر و فسق است .
پس ، بر فرد زيرك و عاقل است كه خود را از اين لغزشگاهها دور بدارد و دينش را از اين شبهات در امان نگاه دارد . چه فراروى او كتاب و سنت و شرحها و تفاسير صحيح و مبتنى بر قوانين شريعت و قواعد زبان عرب از اين دو منبع هدايت قرار دارند كه در باغها و بوستانهاى حقيقت و معرفت را بر روى او مىگشايند .
« . . . أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ . . . »
« 2 » پيامبر ( ص ) فرمود : « فمن التقى الشبهات فقد استبرأ لدينه و عرضه « 3 » » و نيز فرمود : « دع ما يريبك إلى ما لا يريبك « 4 » . » توفيق من و تو از خداوند متعال است . از او
هامش
( 1 ) . « مىخواهند نور خدا را با دهانشان خاموش كنند . و خدا جز اين نمىخواهد كه روشنايى خود را تمام و آشكار سازد ، اگر چه كافران خوش ندارند » . ( توبه : 32 )
( 2 ) . « . . . آيا آنچه را كه پستتر است به جاى آنچه بهتر است مىگيريد ؟ . . . » ( بقره : 61 )
( 3 ) . « هر كه از شبهات بپرهيزد دين و عرض خويش را مصون داشته است » . صحيح البخارى ، كتاب الإيمان ، باب 39 ؛ صحيح مسلم ، كتاب المساقات ، باب 20 : ح 107 ؛ سنن ابو داود ، كتاب البيوع ، باب فى اجتناب الشبهات ؛ سنن ابن ماجه ، كتاب الفتن ، باب 14 .
( 4 ) . « چيزى كه تو را به ترديد اندازد به سود چيزى كه بدان يقين دارى رها كن . » سنن النسائي ، كتاب الأشربة ،