مبحث هشتم تاريخ جمع قرآن
اصطلاح جمع قرآن گاه به حفظ و ضبط قرآن در سينهها اطلاق مىشود ، و گاه به كتابت و ثبت تمامى قرآن . اصطلاح اول به جمع در قلبها و سينهها اختصاص دارد ؛ و اصطلاح دوم مخصوص جمع قرآن در قالب اوراق و نوشتههاست .
جمع قرآن به معناى كتابت در صدر اسلام در سه مرحله صورت پذيرفته است :
مرحله اول در زمان حيات پيامبر ( ص ) ؛ مرحله دوم در دورهء خلافت ابو بكر ؛ و مرحله سوم در دوران خلافت عثمان . و تنها در مرحلهء اخير بود كه قرآنها نسخهبردارى و به سرزمينهاى اسلامى فرستاده شد . دربارهء اين موضوع شبهات بىپايهاى مطرح شده است ، و ما در اين مبحث ناگزير خواهيم بود كه آنها را با حقايق علمى صحيح بسنجيم و بطلان آنها را برملا سازيم .
« . . . فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ »
. « 1 »
هامش
( 1 ) . « . . . اما كف به كنارى رود و نيست شود ؛ و اما آنچه مردم را سود مىرساند در زمين بماند . اينگونه خدا مثلها مىزند . » ( رعد : 17 )