تمسك به اين نقطه ضعف آشكار با برملا ساختن بىپايگى دعوت وى در پيروزى بر او بكوشد . به ويژه آنكه محمد در مكه دشمنان سرسختى داشت كه هيچچيز آنها را از دشمنى با او منصرف نمىساخت .
ثانيا ، اگر چنين ادعايى صحيح مىبود ، نبوت پيامبر باطل مىشد و مشركان مكه مىتوانستند ادعاى پيامبرى كنند زيرا آنان خود مصدر چنين نبوتى بودند و استاد اين كار به شمار مىآمدند . اين دليل در پاسخ به شبهات گذشته ايشان نيز آورده شد . شبهاتى كه قبل از هر چيز نشان از تباهى فطرت و عناد و تكبر ايشان در پنهان ساختن حقيقت و واقعيات تاريخى و تحميق مردم دارد .
ثالثا : كذب اين شبهه صريح و آشكار است ، زيرا بخش مكى شامل قوىترين دلايل و محكمترين براهين در اثبات اعتقادات اسلامى نظير توحيد و نبوت فرستاده است . براى نمونه به اين آيات از سورهء مؤمنون كه سورهاى مكى است توجه كنيم كه چگونه پايههاى توحيد را قوام مىبخشد و مبانى مشرك را متزلزل مىسازد :
« مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ »
« 1 » و يا در سورهء مكى انبياء مىافزايد :
« لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ . لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ . أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ »
. « 2 » و نيز به آيات سوره عنكبوت گوش فرا دهيم كه بر نبوت محمد ( ص ) استدلال كرده مىفرمايد :
« وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ . بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ . وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آياتٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ . أَ وَ لَمْ
هامش
( 1 ) . « خدا هيچ فرزندى نگرفته و با او هيچ خدايى نيست كه آنگاه هر خدايى آنچه آفريده بود مىبرد ، و البته برخى بر برخى برترى مىيافت . پاك و منزه است خداى يكتا از آنچه وصف مىكنند . » ( مؤمنون : 91 )
( 2 ) . « اگر در آن دو خدايانى جز خداى يكتا مىبود ، هرآينه هر دو تباه مىشدند . پاك و منزه است خداى ، پروردگار عرش از وصفى كه مىكنند او راى از آنچه مىكند نپرسند و آنان راى بپرسند ، بلكه جز او خدايانى گرفتهاند . بگو حجتهاى خويش راى بياوريد . اين ياد كرد كسانى است كه با مناند و ياد كرد كسانى كه پيش از من بودهاند . بلكه بيشترشان حق راى نمىدانند و ازاينرو روى گردانند . » ( انبياء : 22 - 24 )