سورهاى مكى است مىفرمايد :
« وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ . وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ . وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ . »
« 1 » و يا در سورهء مكى شورى مىفرمايد :
« فَما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا . وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ . وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ . وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ . وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ . وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ . وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ . إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
. » « 2 »
همچنين ، در سورهء مكى حجر مىفرمايد :
« وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ . لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ »
« 3 » و نيز در سورهء مكى زمر مىفرمايد :
« قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
هامش
( 1 ) . « و كيست نيكوگفتارتر از آنكه به خداى مىخواند و كار نيك و شايسته مىكند و مىگويد همانا من مسلمانم و نيكى و بدى برابر نيست ؛ به شيوهاى كه نيكوتر است دور كن كه آنگاه آنكه ميان تو و او دشمنى است هم چون دوستى نزديك و مهربان گردد . و از اين ( صفت ) برخوردار نشوند مگر آنان كه شكيبايى كنند و از اين خصلت برخوردار نشود مگر آنكه داراى بهرهاى بزرگ است . » ( فصلت : 33 - 35 )
( 2 ) . « پس ، هرچه به شما دادهاند بهرهاى است كه از زندگانى دنيا و آنچه نزد خداوند است بهتر و پايندهتر است ، براى آنان كه ايمان آوردهاند و بر پروردگارشان توكل مىكنند و آنان كه از گناهان بزرگ و كارهاى زشت دورى مىجويند و چون به خشم آيند درمىگذرند و آنان كه ( دعوت ) پروردگار خويش را پاسخ دادهاند و نماز را برپاداشتهاند و كارشان با مشورت ميان خودشان باشد ، و از آنچه ايشان را روزى كردهايم انفاق مىكنند ، و آنان كه چون ستمى به ايشان رسد دادخواهى كنند ؛ و كيفر بدى ، بديى باشد مانند آن . پس هر كه درگذرد و اصلاح كند ، پاداش او بر خداست . همانا او ستمكاران را دوست ندارد . و هرآينه هر كه كين ستاند پس از آنكه بر او ستم رفته باشد ، پس هيچ راهى بر آنان نيست . همانا ( تعرض و ملامت ) تنها بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در زمين به ناروا ستم و سركشى مىكنند . اينان را عذابى است دردناك . و هر كه شكيبايى ورزد و درگذرد ، هرآينه آن از كارهاى ستوده و استوار است . » ( شورى : 36 - 43 )
( 3 ) . « و هرآينه تو را سبع المثانى و قرآن بزرگ داديم . چشمان خويش را بدانچه گروههايى را بدان برخوردارى داديم مگشاى . و بر آنان اندوه مخور . و بال خويش براى مؤمنان فرودآر . » ( حجر : 87 - 88 )