يا مانند اين فرمودهء خداى سبحان دربارهء نصارا در سورهء آل عمران :
« إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَ رافِعُكَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ . فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ
. » « 1 » همچنين است اين آيه :
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ
. » « 2 »
بررسى سورههاى مورد استناد در شبهه مذكور :
آيات و سورههايى كه در اين شبهه بدانها استناد شده است بر خلاف پندارها و خردهگيرىهاى معاندان دلالتى بر ناسزاگويى ندارد . زيرا به طور مثال نهايت معناى سورهء
« تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ . . . »
، چنانكه در شأن نزول آن آمده است ، بيمرسانى و تهديد ابو لهب و زنش براى پاداش بدىهايى است كه در حق رسول خدا ( ص ) و اصحابش روا داشتهاند . امام احمد ، بخارى و مسلم و همچنين ترمذى روايتى از ابن عباس نقل مىكنند كه گفت :
هنگامى كه آيه
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
« 3 » نازل گشت ، پيامبر بر فراز كوه صفا ايستاد و خاندانهاى قريش را ندا داد : اى بنى فهر و اى بنى عدى همه جمع شدند چنانكه اگر كسى نمىتوانست از خانه به درآيد فردى را فرستاد تا براى او خبر آورد . ابو لهب به همراه قريش آمد . پيامبر ( ص ) فرمود : به من بگوييد اگر شما را خبر دهم در اين دره سپاهى قصد حمله به شما را دارد آيا گفتهام را خواهيد پذيرفت ؟ گفتند : آرى ما جز راستى از تو نديدهايم . رسول خدا ( ص ) فرمود : پس ، از عذاب سختى كه نزديك است شما را بيم مىدهم . ابو لهب در پاسخ گفت : مرگ بر تو ( تبا لك ) آيا ما را براى همين جمع كردى ؟ به دنبال اين ماجرا سورهء
« تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ »
نازل شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . « آنگاه كه خداوند گفت : اى عيسى ، من تمامگيرنده و بردارنده توام به سوى خود و پاككنندهء توام از آنان كه كافر شدند ، كسانى را كه از تو پيروى كردند تا روز رستاخيز بالا دست آنان كه كفر ورزيدند قرار خواهم داد . سپس بازگشتشان به سوى من است . پس در آنچه اختلاف مىكرديد ميان شما داورى خواهم كرد . اما كسانى را كه كافر شدند در اين جهان و آن جهان عذابى سخت خواهم كرد و يارىكنندگانى ندارند . » ( آل عمران : 55 - 56 )
( 2 ) . « همانا كسانى كه پس از ايمانشان كافر شوند و سپس بر كفر بيفزودند توبهشان هرگز پذيرفته نشود و آناناند گمراهان . » ( آل عمران : 90 )
( 3 ) . الشعراء : 214
( 4 ) . مسند الامام احمد حنبل : ج 1 : 307 ؛ صحيح البخارى ، جزء 6 ، كتاب التفسير ، تفسير تبت يدا ابى لهب و تب :