يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ »
« 1 » آيا در اين آيه ضمانتى مكتوب بر بندگى و ذلت ايشان تا روز قيامت مشاهده نمىشود ؟ و آيا ملاحظه نمىكنيم كه گذشت قرنها و آمدن و رفتن جوامع و نسلها جز بر تصديق و تحقيق مستمر اين خبر نيفزوده و آن را از اعجاز و تأييد لبريز نساخته است ؟ اگر ترديدى در اين مورد وجود دارد ، به تاريخ قديم و معاصر رجوع كنيد ؛ يا به صداى شوربختىهاى آشكار و نزديك ايشان گوش فرا دهيد ؛ و سپس زبان به اعتراف بگشاييد كه خداوند راست گفت و قرآن سخن كسى جز او نيست و محمد كسى جز بنده و فرستادهء او نمىباشد .
حال به مثال ديگرى دربارهء ايشان توجه كنيد كه به نحوى بديعتر و شگفتانگيزترى اعجاز قرآن را آشكارى سازد :
دهم : تحدى قرآن با يهوديان دشمن خدا دربارهء چيزى كه امرى ساده و آسان به نظر مىرسد . اين امر در محدودهء توانايى و استطاعت ايشان بود با اين حال از انجام دادن آن ناتوان و منصرف شدند . لذا اين تحدى و آن انصراف و عجز خود دلالت دارد كه قرآن كلام كسى است كه قادر است قلبها را بگرداند و زبانها را به حركت درآورد ؛ و او تنها خداست . اما محمد ( ص ) محال است كه از جانب خود با طرح چنين دعوتى خطر كند و آنان را براى دادن چنين امر سادهاى به هماوردى بخواند ، چرا كه او بشرى است كه نه غيب مىداند ، و نه مىتواند قلبها را دگرگون سازد و نه زبانها را الكن كند .
ماجراى اين هماوردطلبى چنين بود كه يهود خود را قوم برگزيدهء خداوند در ميان تمامى اقوام بشرى مىدانستند و مدعى بودند كه جهان آخرت وقف ايشان است و يكپارچه به آنان اختصاص دارد ! لذا خداوند به پيامبرش فرمود آنان را پاسخ گفته به هماوردى بخواند :
« قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
. » و در ادامه فرمود :
« وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
. » « 2 » چنان كه ملاحظه مىشود ، اين آيات با درخواستى كه به نظر هركس عمل به آن ساده مىنمايد ادعاهاى يهود را باطل مىسازد . و آن درخواست اين است كه
هامش
( 1 ) . [ و ياد كن ] آنگاه كه پروردگار تو اعلام نمود كه هرآينه تا روز رستاخيز كسى را بر آنها برانگيزاند و بگمارد كه عذاب سخت را به آنها بچشاند . ( اعراف : 167 )
( 2 ) . « بگو : اگر سراى واپسين به نزد خداوند ويژهء شماست ، نه ديگر مردمان ، پس آرزوى مرگ كنيد اگر راستگوييد و به سبب آنچه كردهاند هرگز آرزوى آن نكنند . و خدا به ستمكاران داناست . » ( بقره : 94 و 95 )