تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناهل العرفان في علوم القرآن (فارسى) — صفحة 1003

مساهمون:

ص١٠٠٣
مكه در برابر رسول خدا ( ص ) تمرد و عصيان پيشه كردند ، پيامبر ( ص ) در حق ايشان نفرين كرد كه گرفتار گرسنگى و قحطى همانند گرسنگى و قحطى در داستان يوسف شوند . خداوند نيز با اين آيات دعاى پيامبرش را اجابت كرد . « 1 » با تأمل در آيات مذكور پنج پيش‌بينى ديده مىشود . 1 . خبر دادن به سيطرهء قحطى و گرسنگى بر ايشان به طورى كه شخص به آسمان بنگرد و ميان خود و آسمان را همچون تودهء دود ببيند . 2 . خبر دادن به اين كه در صورتى كه اين مشكل بر ايشان وارد شود به تضرع در پيشگاه خدا برخواهند خاست :
« هذا عَذابٌ أَلِيمٌ رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ »
. « 2 » 3 . خبر دادن به اينكه خداوند براى مدت كوتاهى عذاب را از ايشان خواهد برداشت . 4 . خبر دادن به اينكه ايشان به كفر و استكبار خود بازخواهندگشت . 5 . خبر دادن به اينكه خداوند در روز سخت گرفتن بزرگ ، كه همان روز بدر است ، از ايشان انتقام خواهد گرفت . خداوند همهء اين خبرها را محقق ساخت ؛ و حتى يكى از اين خبرها كذب از آب در نيامد : مشركان چنان به قحطى دچار شدند كه استخوان مىخوردند و به آسمان مىنگريستند و از شدت گرسنگى و سختى ميان خود و آسمان توده‌اى از دود مىديدند . سپس همان را كه قرآن از ايشان نقل كرد :
« هذا عَذابٌ أَلِيمٌ رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ »
با حالت تضرع بر زبان راندند . سپس براى اندك زمانى عذاب از ايشان برداشته شد . پس از آن ، به كفر و تجاوزگرى خود بازگشتند . و بعدها خداوند در روز بدر از ايشان انتقام گرفت و آنان را به سختى و شدتى جانكاه گرفتار كرد ، به طورى كه هفتاد تن از ايشان كشته شدند و هفتاد اسير دادند و مسلمانان بر ايشان چيره گشتند .
هامش
كه مردم را فروگيرد . [ گويند : ] اين است عذاب دردناك . پروردگارا ، اين عذاب را از ما بردار كه ما ايمان‌آرنده‌ايم . كجا و چگونه آنان را پند گرفتن باشد ؟ و حال آنكه ايشان را پيامبرى آشكار و روشنگر آمد . آنگاه از او روى گرداندند و گفتند : آموخته‌اى است ديوانه . ما عذاب را اندكى برمىداريم ؛ [ ولى ] شما [ به كفر ] بازمىگرديد . روزى كه [ كافران را ] سخت فروگيريم كه ما كين ستانيم . » ( دخان : 10 - 16 ) ( 1 ) . صحيح البخارى ، كتاب التفسير ، سورة الدخان ، باب اول . ( 2 ) . دخان : 11
مناهل العرفان في علوم القرآن (فارسى) — صفحة 1003 | الشيخ محمد عبد العظيم الزرقاني / آرمين