و به سند معتبر از اسحاق بن عمّار منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
اى اسحاق چنان از خدا بترس كه گويا او را مىبينى ، و اگر تو او را نمىبينى او تو را مىبيند ، و اگر گمان مىكنى كه او تو را نمىبيند كافر مىشوى ، و اگر مىدانى در همه حال تو را مىبيند و احوال تو را مىداند و در حضور او معصيت مىكنى ، پس او را از جميع نظركنندگان سهلتر شمردهاى « 1 » .
و در حديث ديگر فرمود : هركه از خدا ترسد ، خدا همه چيز را از او مىترساند ، و هركه از خدا نترسد ، خدا او را از همه چيز مىترساند « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : هركه خدا را شناخت از او خائف مىباشد ، و هركه از خدا مىترسد نفس او به دنيا رغبت نمىكند « 3 » .
و شخصى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض نمود كه جمعى از شيعيان شما هستند گناهان مىكنند ، و مىگويند : ما امّيد به رحمت خدا داريم ، حضرت فرمود :
دروغ مىگويند ايشان شيعهء ما نيستند ، به آرزوهاى نفس خود مايل شدهاند ، و گمان مىكنند امّيد دارند ، هركه امّيد چيزى مىدارد از براى تحصيل آن كار مىكند ، و هركه از چيزى مىترسد از آن مىگريزد « 4 » .
و در حديث ديگر فرمود : مؤمن در ميان دو خوف مىباشد : ترس از گناهان گذشته كه نمىداند خدا آنها را آمرزيده است يا نه ، و ترس از آيندهء عمرش كه نمىداند چه گناهان و مهالك كسب خواهد كرد ، پس او هيچ روزى صبح نمىكند
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 68 ح 2 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 68 ح 3 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 68 ح 4 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 68 ح 5 .