را براى قرآن خواندن ساختهاند « 1 » .
و ايضا نهى كردهاند از آواز بلند كردن در مسجد ، و اكثر ايشان اين اعمال را در شب و روز جمعه واقع مىسازند ، و شعر خواندن در شب جمعه مطلقا مكروه است ، و در روز جمعه نيز مكروه است ، چنانچه در حديث صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه در روز جمعه يك بيت شعر بخواند ، نصيب و بهرهء او از ثواب آن روز همان بيت خواهد بود « 2 » .
و چون به ايشان مىگوئى اين اعمال بدعت و تشريع است ، جواب مىگويند :
ما را از اين قرب ديگر حاصل مىشود ، و فريادها مىكنند ، و مانند حيوانات كف مىزنند ، و اين را در نظر عوام كالانعام از كمالات خود مىنمايند ، و در باب قرب پيشتر معلوم شد اين چيزهائى است كه ما خيال مىكنيم ، و راه قرب به خدا منحصر است در متابعت شرع ، و آن حركاتى كه از ايشان صادر مىشود و حالش نام مىكنند بر چند قسم است : يك قسم آن است كه خيالات باطله در نفس ايشان از عشق و مجاز هست ، اين صداهاى خوش را كه شنيدند آن معنى طغيان مىكند ، و باعث اضطراب ايشان مىشود ، و آن خصوصيّتى به ايشان ندارد ، در مجلس شراب و ساز هم آن شور و وجد و رقص مىباشد .
چنانچه به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه ، از آباى طاهرين خود صلوات اللّه عليهم روايت فرمود كه : شيطان به نزد انبيا مىآمد از زمان آدم تا هنگامى كه حضرت عيسى مبعوث شدند ، و با ايشان سخن مىگفت ، و سؤالها از ايشان مىكرد ، و به حضرت يحيى زياده از پيغمبران ديگر انس داشت ، روزى
هامش
( 1 ) فروع كافى 3 / 369 ح 5 .
( 2 ) خصال شيخ صدوق ص 393 ح 94 .