مثاب شدند ، و در آخر خدا ايشان را نهى از آن فرمود ، براى ترحّم بر ايشان ، و رعايت مصلحت ايشان ، تا ضرر به خود و عيال خود نرسانند ، و در ميان عيال بچهها و مردان پير و زنان پير هستند كه بر گرسنگى صبر نتوانند كرد ، پس اگر من يك گردهء نان خود را ايثار كنم ، و ديگر چيزى نداشته باشم ايشان تلف خواهند شد ، و از گرسنگى خواهند مرد .
لهذا حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : پنج خرما ، يا پنج قرص نان ، يا پنج درهم يا دينار ، كه آدمى داشته باشد بهترين آنها آن است كه صرف پدر و مادر مىشود ، دوّم را صرف خود و عيال مىبايد بكند ، و سوّم را صرف خويشان فقير خود بكند ، و چهارم را صرف همسايگان فقير خود كند ، پنجم را در راه خدا صرف كند ، و اين پنجم ثوابش از آنها كمتر است ، و يكى از انصار فوت شد ، و در وقت مردنش پنج يا شش غلام كه داشته آزاد كرده بود ، و به غير ايشان چيزى را مالك نبود ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اگر مرا خبر مىكرديد نمىگذاشتم او را در ميان مسلمانان دفن كنيد ، كه اطفال صغير خود را محتاج به گدائى كرده است .
و پدرم فرمود كه حضرت رسول مىفرمود كه : در نفقه ابتدا به عيال خود كن ، بعد از آن هركه نزديكتر باشد ، و آنچه خدا در قرآن بر خلاف آن آيات فرموده است و نسخ آنها كرده آن است كه
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
« 1 » ترجمهاش اين است : آن جماعتى كه چون نفقه مىدهند ، و مال را صرف مىكنند اسراف نمىكنند كه در زيادتى از حدّ اعتدال خارج شوند ، و تنگ نمىگيرند و در ميان اين دو حالت وسط و اعتدال را مرعى مىدارند ، نمىبينند خدا در اين آيه به خلاف آنچه شما مردم را امر مىكنيد مدح فرموده است ، و آنچه شما
هامش
( 1 ) سورهء فرقان : 67 .