و حاصل آن است كه اصل ترك لذّتها را فى نفسه كمال دانست خوب نيست ، كه در مجلسى وارد شوند ، و به طعام لذيذى ايشان را دعوت نمايند نخورند ، كه ما رياضت مىكشيم ، و اينها را نمىخوريم ، اين مذموم است ، امّا اگر براى فقر و بىچيزى يا اعانت مؤمنى بر خود تنگ گيرد خوب است ، و همچنين در مركب و خانه و غير اينها از ما يحتاج خود .
چنانچه كلينى به سند معتبر روايت كرده است كه : سفيان ثورى به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام آمد ، ديد كه آن حضرت جامهاى در نهايت سفيدى و نزاكت پوشيدهاند ، مانند پردهاى كه در زير پوست تخممرغ مىباشد ، سفيان گفت : اين جامه جامهء تو نيست كه پوشيدهاى ، و جامهاى به اين نفاست نبايد بپوشى .
حضرت فرمودند : بشنو از من ، و آنچه مىگويم حفظ كن ، كه در دنيا و آخرت براى تو خوب است ، اگر بر سنّت پيغمبر بميرى و ترك بدعتها بكنى ، بدان كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در زمان خشكى بودند كه در ميان مسلمانان تنگى بسيار بود ، به آن نحو كه شنيدهاى سلوك مىكردند ، امّا وقتى كه دينار و گندم و فراخى در روزى به هم رسد سزاوارترين مردم به صرف كردن نعمتها ابرار و نيكوكارانند نه فجّار و بدان ، و مؤمنانند نه منافقان ، و مسلمانند نه كافران ، پس چرا جامهء مرا انكار و مذمّت كردى اى ثورى ، و اللّه با اين لباس و اين حال كه از من مىبينى از روزى كه خود را شناختهام هيچ صبح و شامى بر من نگذشته است كه خدا را در مال من حقّى مانده باشد و نداده باشم ، يا به مصرفش صرف نكرده باشم .
چون سفيان رفت ، جمعى ديگر از صوفيهء آن زمان كه اظهار زهد مىكردند ، و مردم را به ترك دنيا و درشتپوشى مىخواندند ، چون شنيدند كه سفيان از جواب آن حضرت عاجز شده است به خدمت حضرت آمدند ، و گفتند : سفيان جواب تو
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 388
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٨٨