را در خاطر نداشت تا بگويد و عاجز شد ، حضرت فرمود : شما حجّتهاى خود را بيان كنيد ، ايشان گفتند : حجّت ما از كتاب خداست ، حضرت فرمود : بگوئيد كتاب خدا سزاوارتر است به عمل كردن .
گفتند : خدا جماعتى از اصحاب پيغمبر را مدح فرموده است كه :
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 1 » ترجمهاش اين است كه : اختيار مىكنند و ترجيح مىدهند ديگران را بر نفس خود ، و از خود بازمىگيرند و به ايشان مىدهند هرچند ايشان را نهايت احتياج هست به آن چيزى كه ايثار مىكنند ، و هركه نگاه داشته شود از بخل نفس خود و خود را منع نمايد ، پس ايشان رستگارانند پس خدا مدح كرده است فعل ايشان را .
و در جاى ديگر مىفرمايد
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً
« 2 » ترجمهاش اين است كه : مىخورانند طعام را به دوستى خدا يا با دوستى طعام و احتياج به آن به مسكين بىچيز و يتيم و بىپدر ، و كسى كه در جنگ اسير كردهاند ، و گفتند كه : ما در حجّت بر تو به همين اكتفا مىكنيم .
حضرت فرمود : اى گروه آيا شما علم داريد به ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه قرآن ؛ كه هركه گمراه و هلاك شده است از اين امّت بهسبب جهالت شده است ، گفتند : بعضى را مىدانيم امّا همه را نمىدانيم ، حضرت فرمود : به اين سبب گمراه شدهايد ، و همچنين است احاديث حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه دارد شما نمىدانيد پس آنچه گفتيد كه خدا جمعى را به ايثار مدح كرده است ، اوّل جايز و حلال بود ، و هنوز ايشان را نهى نكرده بودند ، و به كردهء خود
هامش
( 1 ) سورهء حشر : 9 .
( 2 ) سورهء انسان : 8 .