داود بشارت ده گناهكاران را كه توبهء ايشان را قبول مىكنم ، و گناه ايشان را عفو مىفرمايم ، و بترسان صدّيقان را كه عجب نورزند به عملهاى خود ، كه هر بندهاى را كه من او را به مقام حساب درآورم و به عدالت حساب او كنم هلاك مىشود « 1 » .
خصلت دوم در بيان شكر نعمت است
و شكر از امّهات صفات حميده است ، و ضدش كفران از اصول صفات ذميمه است ، و شكر هر نعمتى موجب مزيد آن نعمت است ، و كفرانش مورث حرمان است ، چنانچه حقتعالى مىفرمايد : اگر شكر نعمت كنيد نعمت را زياد مىكنم ، و اگر كفران نمائيد عذاب من شديد و عظيم است « 2 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هركه را چهار چيز دادند از چهار چيز محروم نكردند : كسى را كه راه دعا را دادند از اجابت محروم نكردند ، و كسى را كه راه استغفار دادند توبهء او را قبول كردند ، و كسى را كه شكر دادند از زيادتى نعمت محروم ننمودند ، و كسى را كه صبر كرامت كردند از اجر و ثواب محروم نمىنمايند « 3 » .
و در حديث ديگر فرمود : سه چيز است كه به آنها هيچ ضرر نمىرساند :
دعا كردن در هنگام سختيها ، و استغفار نزد گناه ، و شكر در وقت نعمت « 4 » .
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 314 ح 8 .
( 2 ) سورهء ابراهيم : 7 .
( 3 ) خصال شيخ صدوق ص 202 ح 16 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 95 ح 7 .