را در آنجا بازمىدارد و سؤال مىكند ، و مردمان بر صراط مىروند ، بعضى چسبيدهاند ، و بعضى قدمهاشان مىلغزد ، و بعضى يك قدم مىلغزد ، و يكى بند مىشود ، و ملائكه اطراف ايشان فرياد مىكنند كه : اى خداوند حليم بردبار بيامرز ايشان را ، و از گناه ايشان درگذر ، و به فضل خود با ايشان معامله كن ، و ايشان را به سلامت بگذران ، و مردم افتند از صراط به جهنّم مانند پروانه ، پس كسى كه به رحمت الهى نجات يابد و بگذرد از صراط گويد : الحمد للّه كه خدا مرا نجات داد به فضل و احسان خود ، بعد از آنكه مأيوس شده بودم ، به درستى كه پروردگار ما آمرزنده و مزددهنده است « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : گذشتن مردم بر صراط مختلف است ، و صراط از مو باريكتر ، و از شمشير تندتر است ، پس بعضى هستند كه مانند برق مىگذرند ، و بعضى مانند اسب تندرو ، و بعضى مانند پياده كه راه رود ، و بعضى به دست و پا مانند طفلى كه خود را بر زمين كشد ، و بعضى آويخته باشند كه پارهاى از ايشان را آتش گيرد ، و پارهاى را نگيرد « 2 » .
و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : چون بنده را به مقام حساب باز دارند ، خداوند عالم فرمايد : بسنجيد نعمتهاى مرا با عمل او ، پس نعمتها عمل را فراگيرد ، فرمايد كه : نعمتها را به او بخشيدم ، نيك و بدش را باهم بسنجيد ، پس اگر مساوى باشد فرمايد به بهشتش برند ، و اگر خيرش زياده باشد خدا تفضّلها و احسانها نسبت به او بفرمايد ، و اگر بديش زياده باشد ، اگر از اهل ايمان باشد و شرك نياورده باشد ، او محلّ رحمت و مغفرت الهى است ، اگر خواهد تفضّل
هامش
( 1 ) بحار الانوار 7 / 125 - 126 ح 1 .
( 2 ) بحار الانوار 8 / 64 - 65 ح 1 .