حساب و بسيار آن مرا اينقدر مكث فرمود ، و در هر ساعت يك چيزى پيش مىآمد كه مستحق عذاب بودم و خدا مىبخشيد ، باز چيز ديگر مىپرسيدند ، همچنين تا خدا مرا به رحمت خود فراگرفت ، و به توبهكاران ملحق گردانيد و آمرزيد ، پس پرسيد كه تو كيستى ؟ گويد : منم آن فقيرى كه با تو همراه در مقام حساب ايستادم ، گويد : نعيم بهشت تو را تغيير داده است كه من تو را نشناختم « 1 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون خداوند عالميان خلايق را جمع كند در روز قيامت ، نامهء عمل هركس را به دست او دهند ، پس جمعى از اشقيا انكار كنند كه ما اين اعمال را نكردهايم ، پس ملائكهاى كه كاتبان عملند گواهى دهند ، ايشان گويند : خداوندا اينها ملائكهء تواند و براى تو گواهى مىدهند و قسم خورند كه ما اين كارها را نكردهايم ، چنانچه خدا مىفرمايد
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ
« 2 » يعنى : روزى كه خدا همهء ايشان را مبعوث گرداند ، پس قسم خورند براى او چنانچه قسم دروغ براى شما مىخورند .
و حضرت فرمود : اينها جماعتىاند كه حقّ حضرت امير المؤمنين را غصب كردهاند ، پس در اين هنگام خدا مهر بر زبان ايشان نهد ، و اعضا و جوارح ايشان را گويا كند ، پس گوش گواهى دهد به آنچه از چيزهاى حرام شنيده است ، و چشم گواهى دهد به آنچه از حرام ديده است ، و دستها گواهى دهند به آنچه گرفتهاند ، و پاها گواهى دهند به آنچه به حرام سعى كردهاند ، و فرج گواهى دهد به آنچه به حرام مرتكب شده است ، پس خدا زبان ايشان را گويا كند به اعضاى خود گويند : چرا بر ما گواهى داديد ؟ گويند كه : گويا كرد ما را خداوندى كه همه چيزها را گويا كرده
هامش
( 1 ) بحار الانوار 7 / 259 ح 4 .
( 2 ) سورهء مجادله : 18 .