تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 240

مساهمون:

ص٢٤٠
طفيل ايشان به موادّ قابلهء ديگر سرايت مىكند درخور استعداد ايشان چنانچه نعمت ايجاد كه اوّل نعمتهاست اوّل بر آن حضرات فايض گرديد ، بعد از آن بر ديگران ، چنانچه فرمود : أوّل ما خلق اللّه نوري ، و همچنين معنى نبوّت اول از براى آن جناب حاصل شد ، و به بركت او به ديگران رسيد ، چنانچه فرمود : كنت نبيّا و آدم بين الماء و الطين ، من پيغمبر بودم و آدم در ميان آب و گل بود ، و فرمود : مائيم آخران سابقان كه بعد از همه ظاهر شديم ، و پيش از همه جميع كمالات را داشتيم . و اين است معنى شفاعت كبرا كه از روز اوّل تا ابد الآباد جميع خيرات و كمالات به وسيله ايشان به جميع خلق فايض گرديده و مىگردد . و اين است سرّ صلوات بر ايشان كه در جميع مطالب بايد اوّل بر ايشان صلوات فرستاد ، بعد از آن حاجت خود را طلبيد تا برآورده شود ؛ زيرا كه يك علّت ناروائى حاجت عدم قابليّت تو است ، پس چون صلوات فرستادى ، و براى آن مادّه‌هاى قابله رحمت طلبيدى ، مانعى نيست در حقّ آن حضرت و اهل بيتش البتّه مستجاب مىشود ، و همين‌كه آب به سرچشمه آمد ، هركس درخور قابليت خود از سرچشمه به او بهره‌اى مىرسد ، درخور راهى كه به آن سرچشمه دارد كسى باشد كه نهر عظيم از راه ولايت و اخلاص و توسّل از آن منبع خيرات و سعادات به سوى خود كنده باشد ، از هر رحمتى كه به آنجا مىرسد درخور نهر و گنجايش آن بهره‌اى مىبرد ، و كسى كه جوى ضعيفى داشته باشد همان قدر حصّه مىيابد . پس معلوم شد كه انتفاع انبيا و مقرّبان از انوار مقدّسهء ايشان زياده از ديگران است ، و منّت نعمت ايشان بر پيغمبران و اوصياء و دوستان خدا زياده بر عوام الناس است ، چون سخن به اينجا كشيد اين مطلب را از اين نازك‌تر بيان مىتوان كرد .
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 240 | العلامة المجلسي / السيد مهدي الرجائي