من در خدمت حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام بودم ، شخصى از اهل بصره آمد و گفت : حسن بصرى مىگويد : آن جماعتى كه علم خود را كتمان مىكنند شكمهاى ايشان اهل جهنّم را متأذّى خواهد كرد ، حضرت فرمود : اگر حسن راست مىگويد پس هلاك شده است مؤمن آل فرعون ، و خدا او را به كتمان ايمان و علم مدح كرده است ، و هميشه علم مكتوم بود از آن روز كه خدا نوح را به پيغمبرى مبعوث گردانيد ، حسن بصرى اگر مىخواهد به جانب راست برود ، و اگر مىخواهد به جانب چپ برود ، كه علم يافت نمىشود مگر نزد ما « 1 » .
و ابن بابويه عليه الرحمه به سند معتبر از اسحاق بن اسماعيل روايت كرده است كه : حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به او نوشت : به درستى كه خداوند عالميان به رحمت و احسان خود بر شما فرايض را واجب گردانيد ، نه از براى آنكه خود محتاج بود به عبادت شما ، بلكه از براى احسان و تفضّل ، تا آنكه ممتاز گرداند بد را از نيك ، و بدكردار را از فرمانبردار ، و تا ظاهر گرداند آنچه در سينهها مخفى است ، و دلها را پاكيزه گرداند از بديها ، و از براى آنكه سبقت جوئيد به رحمتهاى او ، و منزلتها و رتبههاى شما در بهشت رفيع گردد .
پس واجب كرد بر شما حج و عمره و نماز و روزه و زكات و ولايت اهل بيت رسول صلّى اللّه عليه و آله را ، و از براى شما درى مقرّر ساخت كه به آن در درهاى فرايض بر شما گشوده مىشود ، كه آن ولايت و متابعت اهل بيت است ، و از براى شما كليدى از براى گشودن درهاى قرب و راههاى معرفت قرار داده كه پيروى ايشان است ، اگر محمّد و اوصياى او صلوات اللّه عليهم نمىبودند شما حيران مىبوديد ، از باب بهايم و حيوانات كه هيچ فريضهاى از فرايض خدا را نمىدانستند ، و آيا داخل شهر
هامش
( 1 ) بحار الانوار 23 / 101 ح 7 .