جَوزق : به فتح ، معرّب كوزه « 1 » يعنى غوزهء پنبه وغوزهء كوكنار .
جُلاهق : به ضم ، معرّب جلاهه وآن در أصل « 2 » گلولهء ريسمان است وبه مجاز جولاهه را گويند .
فالوذق : معرّب پالوده .
رُستاق : به ضم ، معرّب روستا « 3 » .
إبريق : به كسر ، معرّب آبرى كه مخفف آبريز است .
بورق : معرّب بوره ، كه به هندى سهاگه « 4 » گويند وبورهء ارمنى قسمتى از آن است وآن را به تازى نطرون گويند .
بَيهق : به فتح ، معرّب بيهه وآن « 5 » ملكي است معروف ، كذا في تاريخ بيهق .
بَشبَق « 6 » : به فتح هر دو باء وسكون شين معجمه ، معرّب « 7 » بشبه وآن دهى است به مرو ، كذا في الأنساب . وصاحب قاموس آورده وبايست كه بسبق « 8 » كه معرّب آن است ذكر كردى .
خَرَق : به فتحتين معرّب خره وآن نيز دهى است به مرو .
جوسق : به فتح جيم وسين مهمله « 9 » معرّب كوشك .
خيوق : به كسر وفتح واو « 10 » معرّب خيوه وآن قصبهاى است از خوارزم كه شيخ نجم الدين كبرى از آن جاست .
سرمق : به فتح ، معرّب سرمك « 11 » وآن گياهى است نافع .
زنبق : معرّب زنبه وآن گُلى است معروف .
دُلَق : به فتحتين ، معرّب دله وآن روباه است .
دِمسَق : به كسر وفتح سين مهمله ، دمسه وآن قسم ابريشمى « 12 » است .
هامش
( 1 ) . م : + / به معنى غوزه .
( 2 ) . م : + / به معنى .
( 3 ) . م : رستا .
( 4 ) . م : سهاكه .
( 5 ) . أصل : - / دهى .
( 6 ) . م : بشق .
( 7 ) . أصل : - معرّب .
( 8 ) . م : بشق .
( 9 ) . أصل : - به فتح جيم وسين مهمله .
( 10 ) . أصل : - به كسر وفتح واو .
( 11 ) . م : سربك .
( 12 ) . م : - / ى .