حزى سبوى سرى دوره گوش خم پهلو * كما سه « 1 » كدو گردن تكاو « 2 » گلو « 3 »
اما صاحب قاموس اشعار به تعريب لفظ دورق نكرده ، پس ممكن است « 4 » كه دورق معرّب دوره نباشد ودر عربى به معنى سبو باشد .
زيبق : به كسر ، معرّب ژيوه ، مرادف جيوه يعنى سيماب .
بَرَق : « 5 » معرّب بره .
بأشق : به فتح شين وكسر آن ، معرّب باشه .
خَردق : به فتح ، معرّب خورده يعنى شوربا . وصاحب قاموس « 6 » گفته : معرّب است « 7 » وتعيين نكرده .
فُستق : به ضم ، معرّب پسته .
بَيهق : به فتح ، معرّب بيهك « 8 » ، لكن در تاريخ بيهقى معرّب بيهه گفته ، چنان كه گذشت .
أبلق : معرّب إبلك .
راوَق : به فتح واو ، معرّب راوك ، وفي القاموس : « الراووق « 9 » المصفاة والباطية « 10 » وناجود الشراب الذي يروق به والكأس » انتهى . پس ظاهر شد كه عربى راووق است نه راوق « 11 » وچو هاوون معرّب هاون ؛ چه فاعَل به فتح عين « 12 » در كلام عرب نادر است وراوق مغير راوك است نه معرّب آن ( وهمچنين بهك مغير بيهق است نه آنكه بيهق
و
هامش
( 1 ) . كماسه به كاف تازى مفتوح كوزهء پهن مدور را كوتاه كردن كه تنك نيز گويند ودر نسخهء سروري كاسهء پهن چوبين وسفالين كه در بغل گيرند وكچول نيز گويند . رشيدى .
( 2 ) . تكاو به كاف تازى قيفى كه ته آن سوراخ باشد ولولهدار بود وبه دهن شيشه نگاه دارند وگلاب وشراب وأمثال بر آن ريزند . رشيدى .
( 3 ) . م : - / سوزنى گويد . . . . تكاو گلو .
( 4 ) . م : نيست .
( 5 ) . م : + / به فتحتين .
( 6 ) . م : + / معرّب .
( 7 ) . م : گفته .
( 8 ) . م : كذا قيل .
( 9 ) . أصل : الراوق .
( 10 ) . أصل : الباطنة .
( 11 ) . م : + / اما صاحب قاموس تصريح به تعريب نكرده ، حق آن است كه راووق معرّب راوك است .
( 12 ) . م : - / عين .