آن ولايتي است .
سَذاب : به فتح « 1 » و « 2 » دال معجمه ، معرّب سداب به دال مهمله وآن گياهى است معروف .
ميزاب : معرّب ميزاب به ياء مجهول ، يعنى جاى چكيدن آب « 3 » وميز « 4 » به ياء مجهول « 5 » در أصل شاش وشاش « 6 » كننده « 7 » وامر به شاش كردن « 8 » ، ومعنى تركيبي آن پاشندهء آب وفي القاموس : أزب الماء كضرب جرى ، ومنه الميزاب و « 9 » هو فارسي معرّب أي بل الماء ، ليكن بنابر تعريب در اين « 10 » تفسير سخن است ؛ چه هر گاه ميزاب به معنى فاعل تواند بود ، احتياج به معنى امر گفتن كه باعث ارتكاب تكلف « 11 » امر به ميز « 12 » است نباشد . « 13 »
جُلّاب : به ضم وتشديد لام ، معرّب گلاب .
جريب : مقدار چار قفيز ، معرّب گرى وآن در أصل مطلق پيمانه است .
باب التاء
جلبت : معرّب گَلبَت ، به فتح كاف فارسي وباء موحده وآن نوعي از كشتى است ، چنان كه در جهانگيرى است . « 14 »
ناخذاة : به ذال معجمه ، معرّب ناخدا ، نواخذه جمع ، وعرب از آن فعل اشتقاق كرده « 15 » ، يقال : « 16 » تَنَخّدْ كتَرأسَ .
طست : به سين مهمله ومعجمه ، معرّب تشت وگاهى تاء را به سين بدل كنند
و
هامش
( 1 ) . م : به ضم .
( 2 ) . م : + / به .
( 3 ) . م : + / كسره ميم اشباع كردند وحركت همزه به ما قبل دادند وبهواسطهء التقاى ساكنين همزه را حذف كردند .
( 4 ) . م : نيز .
( 5 ) . م : - / به ياى مجهول .
( 6 ) . م : - / وشاش .
( 7 ) . م : + / است .
( 8 ) . م : - / وامر به شاش كردن .
( 9 ) . م : أو .
( 10 ) . أصل : - اين .
( 11 ) . م : - / تكلف .
( 12 ) . م : ميران ( در حاشية آمده كذا في الأصل وشايد مراد ميزاب باشد ) .
( 13 ) . م : - / نباشد .
( 14 ) . م : گفته .
( 15 ) . م : كردهاند .
( 16 ) . م : - / يقال .