پايها .
باب الباء
سِرداب : به كسر ، معرّب سردابه .
جِرداب : به كسر ، معرّب گرداب .
رباب : معرّب رواوه ، ومعنى تركيبي آن آواز حزين دارنده ؛ چه رواو آواز حزين است « 1 » وهاء براي نسبت است .
جَورب : به فتح ، معرّب كورب « 2 » كه الحال آن را جوراب گويند .
جُوذاب : به ضم ، معرّب گوذاب « 3 » است وآن آشى است كه از برنج وگوشت پزند وقاتق « 4 » سركه ودوشاب سازند .
فارياب : معرّب پارياب وآن دهى است در حوالي بلخ كه مولد ظهير فاريابى است .
وفيرياب بر وزن كيمياء نيز گويند وآن معرّب پىرياب كه امالهء پارياب است وفرياب « 5 » نيز آمده .
فاراب : معرّب پاراب است « 6 » وآن شهري است در « 7 » تركستان كه مولد أبو نصر فارابى است وگويند بلدهء اترار است كه أمير تيمور گوركان « 8 » در آن جا وفات يافت وپاراب وپارياب در أصل زمين مزروع است « 9 » وچون اين دو موضع زمين مزروع بود « 10 » به اين دو اسم موسوم شده .
حُبّ « 11 » : به ضم وتشديد باء ، معرّب خم .
زرياب « 12 » : به كسر ، معرّب زرآب به فتح ، أي ماء الذهب .
سِقلاب وصقلاب : هر دو به كسر ، معرّب سَگلاب « 13 » به فتح وسكون كاف فارسي
و
هامش
( 1 ) . م : - / است .
( 2 ) . م : گورب ( به كاف وگاف هر دو صحيح است ) .
( 3 ) . م : گوداب رك : لغتنامهء دهخدا .
( 4 ) . قاتق وقتق : ترشى كه بر آشها كنند .
( 5 ) . م : + / به حذف .
( 6 ) . م : - / است .
( 7 ) . م : به .
( 8 ) . م : - / گوركان .
( 9 ) . م : - / است .
( 10 ) . م : بوده .
( 11 ) . م : خنب .
( 12 ) . أصل : زيرياب .
( 13 ) . م : سكلاب .