باب الألف
جُنابى : به ضم ، معرّب جناب « 1 » وآن بازى است معروف كه عوام آن را جناخ گويند به حاء « 2 » معجمه .
سُمانى : به ضم ، معرّب سمانه يا « 3 » سمان وآن مرغى است كه به عربى سلوى وبه هندى بودنه گويند .
قُبَيطاء : بر وزن حُميراء وقُبَّيطى به ضم وتشديد باء مفتوح معرّب كبيتاء .
حُبارى : به ضم ، معرّب هبره « 4 » كه چرز نيز گويند .
كسرى : به كسر و « 5 » فتح ، معرّب خسرو يعنى واسع الملك ، كذا في القاموس .
عيسى « 6 » : معرّب ايشوع وآن سريانى است واز اين مركب است بختيشوع « 7 » كه مخفف بخت ايشوع ، يعنى بندهء عيسى وجبرئيل بن بختيشوع « 8 » طبيب نصراني است كه در زمان مأمون بود .
نشا : معرّب نشاسته .
صا : معرّب چا ، كه به طريق قهوه خورند .
كِسِّيلَى : به كسر كاف وسين مهملهء مشدده وسكون ياء حطى وفتح لام ، بر وزن خليفى معرّب كيسلى « 9 » كه لفظ هندى است وآن چوبى است مانند روناس مائل به سرخى فربه كننده « 10 » .
بالغاء : معرّب پاىها ، في الصحاح : البالغاء : الأكارع ، قال أبو عبيد : وأصلها بالفارسية
هامش
( 1 ) . م : + / به ضم .
( 2 ) . م : خاء .
( 3 ) . أصل : يعنى .
( 4 ) . م : هبر .
( 5 ) . م : - / كسر و .
( 6 ) . م : يسى .
( 7 ) . م : بخيتشو ( اشتباه است ؛ رك : لغتنامهء دهخدا ) .
( 8 ) . م : بختشوع .
( 9 ) . م : كهيلى .
( 10 ) . م : + / ومعروف به هندى ، كهيلا كهيلى است .