در من لا يحضره الفقيه در حديث بلال در توصيف جنّت از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله مروى است كه : جنّت عدن در ميان چشمههاست وحصار آن ياقوت سرخ وسنگ ريزهء آن مرواريد است . « 1 »
ودر كتاب خصال از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله مروى است كه قال : عدنٌ [ قضيب ] غَرَسَه اللَّهُ بيده ، « 2 » يعنى : « جنّات عدن درختى است كه غرس كرده آن را خداى تعالى به يد قدرت خود » .
ودر أصول كافى از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه : قال رسول اللَّه صلى الله عليه وآله من أراد أن يحيا حياتي ، ويموت ميتتي ، ويدخل جنّة عدن التي غرسها اللَّه [ ربّي ] بيده ، فليتولّ عليّ بن أبي طالب . « 3 » يعنى : « كسى كه خواهد زندگانى كند مانند زندگانى پيغمبر وبميرد مثل مردن آن خير البشر وداخل شود جنّت عدنى را كه غرس كرده خداى تعالى آن را به دست خود - يعنى غرس كرده درختان آن را - پس بايد كه أو قبول ولايت علي بن أبي طالب عليه السلام كند » .
واز حديث كتاب خصال مستفاد مىگردد كه جنّت عدن درختى است در بهشت ، پس شايد كه اين تسميه به طريق مجاز باشد ؛ به اين اعتبار كه چون مَحلّ آن درخت جنّت عدن است ، تسميهء حالّ به اسم محلّ آن شده ، درخت را جنّت عدن ناميده باشند .
ودر كتاب ثواب الأعمال از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه : طوبى وهي شجرة من جنّة عدن غرسها ربّي بيده . « 4 » بنابر اين نام حقيقي آن درخت طوبى خواهد بود .
بالجملة همهء ترجمه اين است كه : « داخل مىشوند در آن جنّات عدن اين جمعى كه موصوف شدند وكساني كه شايسته باشند به ايمان وطاعت ، از پدران واز زنان ايشان واز فرزندان بي واسطه وبا واسطهء ايشان ( تقييد به صلاح دلالت دارد بر اين كه
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 295 ، ح 905 ؛ الأمالي ، صدوق ، ص 213 ، مجلس 38 ؛ روضة الواعظين ، ج 2 ، ص 504 .
( 2 ) . الخصال ، ج 2 ، ص 558 ؛ بحار الأنوار ، ج 31 ، ص 322 .
( 3 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 209 ، ح 5 ؛ بصائر الدرجات ، ص 49 ؛ بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 259 ، ح 10 .
( 4 ) . ثواب الأعمال ، ص 136 ؛ وسائل الشيعة ، ج 24 ، ص 324 ، ح 30664 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 385 ، ح 101 .