ائمهء هدى ، حجّت باشيد بر مردمان در دنيا وبيان كنيد براي ايشان حق ودين را وباشد رسول ، رسانندهء شرع واحكام دين سوى شما ائمهء معصومان - صلى اللَّه عليهم أجمعين - .
و « أولياء » جمع ولىّ است كه به چند معنى مستعمل شده :
اوّل : « أولى به تصرف وصاحب فرمان نسبت به كل مردمان » ، كما قال تعالى :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ »
« 1 » واللَّه يعلم [ معناى آية چنين است كه ] : « جز اين نيست كه صاحب كل اختيار شما خداست ورسول أو تعالى وآن جمعى كه ايمان به خدا ورسول أو آوردند واقامهء نماز وعطاى زكات در حال ركوع كردند .
بدان كه اجماع سنى وشيعه بر اين معنى منعقد گشته كه نزول اين آيهء مباركه در شأن حضرت على است « 2 » ومراد
« وَالَّذِينَ آمَنُوا » *
الخ غير آن جناب كسى نيست ونزد شيعه اين آيهء مباركه بر امامت آن جناب دليلي قوى است وتفصيل طريق استدلال به اين آيت بر امامت حضرت أمير واجوبهء تشكيكات مخالفينِ نفاق تخمير ، مذكور است در كتاب ذخرالعالمين فقير فليرجع إليه الناقد البصير .
پس مراد به « أولياء » در اين مقام خصوص آن امام ومجموع ائمهء كرام عليهم السلام مىتواند بود ؛ بنا بر اين كه هر يك از ايشان در هر يك از مشاهد مقدّسه به اعتبار اطلاع بر حال زوار ، حاضر وبر جزئيات أقوال وافعال ايشان ناظرند « 3 » پس اضافهء « أولياء » به ضمير راجع به خدا به اين مناسبت است كه ولايت به اين معنى موقوف است بر تعيين الهى وتبيين نبوي كما لا يخفى على المنصف الذكىّ .
دويم : « يارى كننده » چنانچه صاحب مجمع البحرين در تفسير
« إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 55 .
( 2 ) . ر . ك : تفسير القمّي ، ج 1 ، ص 170 ؛ تفسير فرات الكوفي ، ص 124 ؛ مجمع البيان ، ج 3 ، ص 363 ؛ زاد المسير ، ج 2 ، ص 292 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 2 ، ص 74 .
( 3 ) . در حاشية آمده است : چون همهء آن بزرگواران يك نور هستند ، در حضور ومشهد هر يك به صيغهء جمع آوردناشكالى نيست كما لا يخفى . مهدى .