لَكَ اللَّهُ عَلَى ذَلكَ « 1 » * لَكَ اللَّهُ لَكَ اللَّهُ
بعد از بيان اين مطلب بدان كه : اين فقرهء شريفه بر فرض مؤكِّده بودنش از براي هر يك از فقرتين سابقتين ، از قسم أول از تأكيد كه عبارت است از تأكيد معنوي نيست ، بلكه از قسم تأكيد لفظي است كه تقويت معنى مؤكد به مرادف آن شده وفايدهء آن ابرام والحاح در مقام دعاست واعتنا به شان مقسم به وهر دو مطلوب ومرغوب است .
أما الأوّل : فلِقَولِه تعالى :
« ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً »
« 2 » وشك نيست كه ابرام در دعا نوعي است از تضرع « 3 » .
وأمّا الثاني : فَلِاسْتِلزامِه إظهارَ المحبّةِ والإخلاصِ إليه .
طلب
الهى ! حمد وثنا تو را شايسته ورواست كه هم داناى آشكارى وهم خبردار نهان ، وهم آفرينندهء زمين وهم پديد آورنده زمان . هر چه در كون ومكان است ، كه « 4 » بر تو ظاهر وعيان است وهر چه در حيز امكان است ، يگانگى وقدرت تو را آيت ونشان . زرهاى « 5 » از أحوال بندگان بر تو پوشيده وپنهان نيست وخردلى از ما يكون وما كان ، بر تو مخفى ومستور نه ،
« لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَلا فِي الْأَرْضِ وَلا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَلا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ »
« 6 » .
الهى ! از آن زماني كه مرا آفريدى تا اين زمان چه عنايتها كه به من نمودى وچه مرحمتها كه در خصوصم فرمودى ! چه نعمتهاى گوناگون كه مرا به آن پروردى وچه رحمتهاى پى در پى كه به اين فقير عطا كردى ! ومن در مقابل چه نافرمانىها كه
هامش
( 1 ) . در نسخهء خطى : ذاكَ . متن موافق نقل بعضي از كتابهاى أدبي مانند البهجة المرضيةى سيوطى است .
( 2 ) . سورهء أعراف ، آيهء 55 .
( 3 ) . خ . ل : در تضرع است .
( 4 ) . كذا .
( 5 ) . « ذرهاى » صحيح است .
( 6 ) . سورهء سبأ ، آيهء 3 ، قريب بدين مضمون در آيهء 61 سورهء يونس نيز وارد است .