گويند « 25 » أو « 26 » حكيمى بود از حُكَماى زمان .
نظم
اى دل ، همه دَم به خلق ، خوشخو مىباش * بگذار دويى ، يكدل ويكرو مىباش
تركيب تو هر جزو ز جزوى دِگَر است * چون از همهاى ، با همه نيكو مىباش « 27 »
اى سعادتمند ! صحّت روح به حُسن خُلق است كه آن ، مايهء فتوح وسايهء فيض حضرت سبّوح است وكمال اين صحّت ، حدّ اعتدال است وچون از آن درگذشت ، به مرض تمايل به أحد « 28 » الجانبين كه افراط وتفريط است ، مبتلا گشت وخَلق در اين مرض ، سه قسماند : يكى « 29 » قسم ، آنهايند كه غَلَيان « 30 » مواد فاسدش رذايل « 31 » وطغيان « 32 » أخلاط سيّئهء خصايل ، « 33 » غشيان غفلت وغثيان جهالت را به نوعي بر ايشان مستولى ساخته كه از شعور بر قصور مزاج وعبور بر طريق علاج ، بىنصيب شدهاند واز شراب شوق ادراك معاني وغذاى ذوق وصول به مراتب انساني ، بازمانده وبه سِتر هلاك استعدام « 34 » معرفت افتاده وسرّ
« بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ ، فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ »
« 35 » از گريبان أحوال ايشان ، سر برآورده .
قسم دوم ، آنهايند كه قوّهء استشعار بر سوى مزاج واستفسار بر طريق علاجِ در بَواطن ايشان پديد آمده واز استيلاى چند « 36 » مرض بر ملك ملكِ روح محفوظ واز تشرّب اشربه وتناول اغذيهء آن ، « 37 » في الجملة « 38 » محظوظ باشند ، امّا غيوم هواي
هامش
. ف : معزول .
( 25 ) . ف : + / كه .
( 26 ) . ف : فخّار .
( 27 ) . ف : - نظم . . . با همه نيكو مىباش .
( 28 ) . ف : اخذ .
( 29 ) . ف : يك .
( 30 ) . م : فليان .
( 31 ) . م : رذيل .
( 32 ) . م : طعيان .
( 33 ) . ف : - خصايل .
( 34 ) . ف : استعلام .
( 35 ) . سورهء بقره ، آيهء 81 .
( 36 ) . ف : چندين .
( 37 ) . ف : - آن .
( 38 ) . ف : - فىالجمله .