سبب نور ايمان ، نجات يابد ، چنانچه حديث نبوي بدين ناطق است وهركه تصديق به جنان واقرار به لسان وعمل به أركان دارد ودر عمل ، متابعت سنن نمىكند ، مبتدع است و « أهل البدع كلاب أهل النّار » . « 1 »
بدان - اى صديق - كه ميان علما « 2 » در تحقيق ايمان واسلام وفرق ميان ايشان ، « 3 » اختلافِ بسيار است ، چنانچه بعضي ايمان را عين اسلام دارند « 4 » وجمعى ، اسلام را أعم دارند « 5 » وبعضي ، ايمان را ترجيح نهند بر اسلام ، وجمعى برعكس ، وبعضي ميان « ايمانٌ به » و « ايمانٌ له » فرق بيان كنند وجمعى ايمان واسلام را اصلِ واحد دارند « 6 » وأركان را فروع وهريكى ، آيتي به « 7 » استشهاد آورند وحديثي مؤيّد قول خود ، ايراد كنند ؛ ليكن أرباب بصيرت وزائران كعبهء حقيقت ، بدين عبارات مختلفه ، التفات ننمايند واين ترديدات را در نظر نياورند ؛ زيرا چه به نور يقين دانستهاند كه چون حاجيان ، مشيّت لمعهء نور نار مباركهء توحيد ، از قَداحهء هدايت در مِجمر دل مخصوصان عنايت أزلي زنند ، عبير امانت
« إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ »
« 8 » كه از اسرار خطاب
« أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ »
« 9 » در سويداى مجمرِ دل ، مودِع است ، به ظهور « 10 » به لَهَب نار توحيد ، فراسوختن آيد ونسيم روايح آن عبير ، از رهگذر حواس باطن ، به مشام سرّ جوارح واعضا رسد وجميع شهر بدن به تعشّق عطر اسرار ومعارف ، معطّر شوند وجملهء رعاياى ظاهر وباطن شهر وجود ، متأثّر گردند واز تيه بُعد ووادى غفلت ، روى به بساط قرب وطاعت آورند . نام اين طاعت كه بر رعاياى جوارح روانه شد ، اسلام آمد وحقيقت آن نار مباركه كه در مجمرِ دل ، افروخته گشت ، ايمان ومطالعهء طلعت جمال آن نور نار عنايت ومتأثّر گشتن به بوى عبير امانت احسان وتحقيق سر حكمت ظهور نور توحيد ورايحهء عبير « 11 » امانت ايقان . پس نور اسلام ، ثمرهء تجلّى آثاري آمد
هامش
( 1 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 223 .
( 2 ) . ف : - علما .
( 3 ) . ف : + / ميان علما .
( 4 ) . ف : دانند .
( 5 ) . ف : دانند .
( 6 ) . ف : دانند .
( 7 ) . ف : - به .
( 8 ) . سورهء احزاب ، آيهء 72 .
( 9 ) . سورهء أعراف ، آيهء 172 .
( 10 ) . ف : - به ظهور .
( 11 ) . ف : عنبر .