كتاب ، ص 755 ) .
تسهيل
و بايذكى اين ناركى جنين كنند هم از ترش بوذ هم از شيرين كى تسهيل وى بيشتر بوذ .
الابنيه ( بهم 163 ، زل 132 )
نرم و آسان گردانيدن ( منتهى الارب - نفيسى - اقرب الموارد ، دهخدا ) . در اين جا به معنى نرم كردن مزاج و خاصيت مسهل داشتن است .
تشنگى كردن
و ماهى تازه تشنكى كنذ و نمك بركرده تشنكى بيش كنذ و نمك داذه كرم و خشكست .
الابنيه ( بهم 180 ، زل 144 )
از سياق كلام چنين مستفاد مىشود كه به معنى تشنگى آوردن و معطش بودن است .
در هداية المتعلمين نيز به همين معنى به كار رفته است : و گر قى كند بلغم بسيار برآيد و تشنگى نكند و لعاب دهان بسيار بود و لزوجات بلغمى و گر تشنه بود و به سبب بلغم بود اندر معده ( همان كتاب ، ص 740 ) .
تطفيه
عيسى جنين كويذكى بست كندم از بسيارى اب كى بدهى ان بست را تطفيه و ترى و سردى به مبلغ رسانذ .
الابنيه ( بهم 104 ، زل 86 )
( بر وزن تاديه ) فرونشاندن آتش را ( نفيسى ) . فرونشاندن چنان كه تشنگى را ( دهخدا ) . خاموش كردن و فرونشاندن ( بهمنيار ، 104 ) .
تعريض
اثمد . . . و بكرمى و رطوبتى كى جشم را تعريض كنذ سوذ دارذ .
الابنيه ( بهم 29 ، زل 25 )
( به فتح اول ) پهن نمودن چيزى را ( منتهى الارب ، دهخدا ) . گشاده و فراخ كردن ( الابنيه ، بهمنيار 29 ) .
تعطيس
لفاح . . . ضررش بقى باز شايذ داشت . .
و بتعطيس .
الابنيه ( بهم 303 ، زل 236 )
عطسه برانگيختن كسى را ( منتهى الارب - آنندراج ، دهخدا ) .
تغير
مستى دوم اندر اين حال كى رفت بعضى تغير ارذ . زمانى بخنداند و زمانى بكريانذ .
الابنيه ( بهم 124 ، زل 103 )
( بر وزن تفكّر ) از حال بگشتن ( تاج - المصادر بيهقى - زوزنى ، دهخدا ) . باز چون گرم شود تغير پديد آيد ( ذخيره ، دهخدا ) .
تفتگى
كوشت بچهء كبوتر حرارتى قوى دارذ و خونى تيز خيزذ ازو جنانك زوذ اندر