ثالثا وجه تسميهء عاقرقرحا را مايرهوف به دست داده و از دقت در آنچه وى در اين باره گفته است پيداست كه عاقر - قرحا نمىتواند قرقيهان يا كركرهان يا قرقرهان باشد و اصلا همين نونى كه در آخر كلمات مزبور آمده است نشان مىدهد كه داروى مورد بحث ارتباطى به عاقرقرحا ندارد .
ناگفته نماند كه شليمر و آخوندوف نيز قرقيهان را اشتباها عاقرقرحا پنداشتهاند .
قرنفل
( Qaranfol )
( لا )
Caryophyllus aromaticus
( فر )
Giroflier
قرنفل دو جنسست نر و ماذه .
الابنيه ( بهم 258 ، زل 196 )
بعضى از قرنفل نر است و بعضى ماده و مادهء او آن است كه به هيات خرد بود و ميوهء نبات قرنفل به هيات چهارسو بود . . . از انواع حبوب به دانهء مورد ماند . . . و لون او سياه باشد و به ميوهء درخت بلوط ماند و عطريت و بوى خوش در پوست او بود ( ترجمهء صيدنه ، ب 99 ) . نوعى است از بويهاى خوش ( اغراض ، 633 ) . به فارسى و تركى ميخك نامند و آن شكوفهء درختى است و اصل نبات او معلوم نيست و احدى مشاهده نكرده و مخصوص جزاير چين است كه از ساحل دريا جمع مىكنند و قسم نر او به شكل دانهء زيتون و قسم ماده به - شكل ياسمين است و سياه و تندبوى و با عطريت و قوى و تلخ ( تحفه ، 202 ) .
معرب يونانى
Karuophulon
. . . گياهى است يكساله كه داراى برخى گونههاى پايا نيز مىباشد برگهايش كشيده و نوك تيز و گلهايش معمولا قرمز يا صورتى است . . . يكى از گلهاى زينتى است . . .
در برخى كتب درخت ميخك را كه از تيرهء مورديها است اشتباها به نام قرنفل ذكر كردهاند ( فرهنگ معين ) استاد گل گلاب قرنفل و ميخك ، هر دو را از تيرهء قرنفليان
Caryophlees
مىنويسد ( گلگلاب 245 ) . قرنفل ميخك است
Clove
كه امروز در قسمت غربى شبه - جزيرهء هند به عمل مىآيد . كندى آن را در عداد « نوشداروها » نوشته است و گذشته از خواص طبى كه دارد در عطريات نيز به كار مىرود ( لوى ، م 231 ) .
قروص
( ر ك : انجره )
قرون سنبل
( Qorun - e - sonbol )
بيش . . . و اما ان كى بجملهء جوهر خويش كار كنذ جون بيشست و هلهل و قرون سنبل و زهرهء مار افعى و زهرهء بلنك .
الابنيه ( بهم 72 ، زل 60 ) .
قرون السنبل دواى سمى است و اختلاف بسيار در او كردهاند و آنچه از كتب حكماى هند ظاهر مىشود قسمى از بيش