معادل لفظ يونانى
Ampelos melaina
است بمعنى تاك سياه و سپس مايرهوف اشاره به نامهاى لاتينى و فرانسوى آن مىكند - كه در فوق نوشتهايم ( ر ك : مايرهوف ، م 313 ) .
ششپياز
( ر ك : ششبداز )
ششقاقل
( ر ك : جزر )
شعر
( s ? r )
شعر انك سوخته بوذ تجفيف و تسخين كنذ .
الابنيه ( بهم 205 ، زل 161 )
بر وزن شهر و قمر : موى آدمى و حيوان و چون مطلق گويند موى آدمى مراد است ( بهمنيار ، 205 ) . شعر . . . موى سوخته مزاج اعضا را كرم و خشك كند ( ترجمهء صيدنه ، ب 77 ) . به فارسى موى نامند و او متولد از بخارات اخلاط و محترق آن متكون مىشود به غايت يابس و خواص موى هر حيوانى در طى آن مذكور است ( تحفه ، 165 ) . شعر به فارسى موى . .
نامند جمع آن اشعار و شعور و شعار آمده .
متولد از ابخره و ادخنه اخلاط محترقه و يابسه است ( مخزن ) .
شعر الغول
( s ? r - ol - qul )
( لا )
Asplenium trichomanes
( فر )
Capillaire
شعر الغول كرمست وى و خشك اندر درجهء دوم .
الابنيه ( بهم 205 ، زل 161 )
بيخ شعر الغول به هيأت كژ باشد و چون شكسته شود تو بر تو باشد كه از همديگر جدا شود . . . شعر الغول پرسياوشان را گويند ( ترجمهء صيدنه ، ب 77 ) . گياهى است بىساق و ثمر و منحصر در اوراق خشن شبيه به سرخش و مايل به سياهى و بيخش سياه و پر ريشه . . . در خواص قريب به پرسياوشانست ( تحفه ، 165 ) . قيل انه البرشياوشان و لم - يصح ذلك . . . و هى كزبرة البئر و هو نبات ينبت فى المواضع التى ينبت فيها شعر الجبار . . . و هو السرخس ( ابن بيطار 64 ) . كزبرة البئرهى شعر الغول و شعر الجبار و شعر الجن . . . و اسمها اليونانى برشياوشان ( شرح اسماء ، م 182 ) .
چون بر آتش اندازند بوى موى آيد ( مخزن ) . لحاء الغول ، پرسياوشان قرمز ، برسياوسان احمر ، دوه صقلى ( بهرامى ) .
نيز ر ك : پرسياوشان .
شعير
( s ? ir )
شعير سرد و خشكست اندر درجه اول .
و اندراوى جلاست . . . جو برهنه را غذا بيشترست .
الابنيه ( بهم 198 ، زل 156 )
شعير به پارسى و هندى جو گويند ( ترجمهء صيدنه ، ب 77 ) . در هداية المتعلمين همه جا بجاى شعير جو آمده است ( ر ك :
همان كتاب ، فهرست داروها ) . به فارسى جو . . . نامند . از حبوب معروف است .