قضيه عقلى تركيبى
آن است كه پس از مفروغ عنه بودن حقيقت چيزى ، در اطراف محال بودن يا ضرورت آن بحث و بررسى مىشود . چنان كه مستحيل بودن امر به ضدّين در زمان واحد ، از اين قبيل است .
قطع
منظور از قطع در اصول همان معناى لغوى آن است ( علم و يقين ) كه در مقابل ظنّ و شكّ قرار دارد .
اقسام قطع
قطع به اقسامى تقسيم مىشود كه ذيلا ذكر مىگردد :
قطع طريقى
قطع طريقى به اين معنا است كه از آن به عنوان راهى به سوى حكم واقعى استفاده مىشود و محض مرآتيّت و نشان دادن واقع كاربرد دارد و در خود حكم اساسا دخالتى ندارد . چنان كه در دليلى گفته شود : « شراب حرام است » در اين صورت هرگاه مكلّف قطع پيدا كرد كه مايعى شراب است بايستى از آن اجتناب نمايد . چه آنكه قطعش عقلا طريقيّت دارد يعنى از اين راستا مىتوان به حكم واقعى دست يافت .