نموده است يكى واقع و ديگرى قطع به آن و ليكن قطع را به خاطر اينكه صفتى راجح و مطلوب است مدّ نظر قرار داده است .
قطع موضوعى طريقى به گونه تمام الموضوع
آن است كه شارع مقدس موضوع حكم را تنها نفس قطع قرار داده ، ولى بدينجهت كه مرآت و نشاندهنده واقع باشد . يعنى در اين نوع از قطع هم صفت و هم واقع هر دو مطلوب شارع است .
قطع موضوعى طريقى به گونهء جزء الموضوع
آن است كه شارع مقدس موضوع حكم را به دو جزء تركيب نموده يكى قطع ، ديگرى واقع ، منتها قطع را به اين اعتبار مورد ملاحظه قرار داده كه كشف از واقع مىكند .