نهى كرده است .
واجب
هرگاه فعلى مورد طلب مؤكّد و بعث شديد قرار گيرد آن را « واجب » گويند .
واجب آن چيزى است كه حكم تكليفى وجوب به آن تعلّق مىگيرد . پس وجوب ، حكم است و واجب ، متعلّق آن . واجب اقسام مختلفى دارد از جمله : واجب اصلى ؛ واجب تبعى ؛ واجب تخييرى ؛ واجب تعيينى ؛ واجب تعبّدى ؛ واجب توصّلى ؛ واجب عينى ؛ واجب كفائى ؛ واجب مشروط ؛ واجب موسّع ؛ واجب مضيّق ؛ واجب مطلق ؛ واجب موقّت و . . . . تعريف اقسام فوق را در عناوين مربوط و اقسام « وجوب » بيايد .
واجب اصلى
واجب اصلى يا واجب نفسى ، آن واجبى است كه مصلحت موجود در آن موجب صدور حكم وجوب از ناحيهى شارع گرديده است . به عبارت ديگر : هرگاه مولا چيزى را مستقلا متعلّق حكم وجوب قرار دهد ، آن را « واجب اصلى » يا « واجب نفسى » گويند ، در مقابل « واجب غيرى » يا « واجب تبعى » . واجباتى مانند نماز ، روزه ، حجّ ، و خمس از قبيل واجب اصلى هستند .
واجب تبعى
آن واجبى را « تبعى » يا « غيرى » گويند كه خود ، مستقلا متعلّق حكم وجوبى مولا قرار نگرفته است ، ولى چون امتثال و اتيان واجب اصلى خواسته شده از سوى مولا برآن متوقّف است ، به ناچار مكلّف بايد آن را نيز انجام دهد . به عبارت ديگر : واجب تبعى يا غيرى ، آن واجبى است كه از مقدّمات و شرايط تحقّق و امتثال واجب نفسى