9 - خونى در شفق
اين آغاز و پايان خونين شب را ، كه ابو العلاى معرّى ، پرتوى از رنگ خون على « ع » و حسين « ع » ، دانسته است ، همواره با خون پاكان و نيكان ، خونينتر و خونينتر شده است . گروهى از عالمان ربانى شيعه ، به مسلخ عشق راه يافته ، و در آستانهء ولاى على ، قربانى گشته و جان دادهاند .
در اين آستانه ، ابوذرها سر نهادهاند ، و حجرها ، و ميثمها ، و رشيدها ، و كميلها ، و سعيدها . و سپس كسانى چون ابن سكّيت ، شهيد اول ، شهيد ثانى ، و دهها و دهها تن از اين انسانهاى كامل ، و نمونههاى و الا .
جالب توجه است كه بيشتر اينان را ، نه تنها شهيد كردهاند ، بلكه به صورتى دردناك ، و با عذابها و شكنجههاى بسيار به شهادت رساندهاند ، و گاه پيكر پاكشان را نيز سوزانيدهاند . و بدينگونه ، اين زندگان جاويد ، و اين توفيق نصيبان ، و سعادت پيشگان ، از اين فنا آباد ناپايدار ، به ابديت جاويد پيوستهاند . چگونگى به شهادت رسيدن قاضى نيز بسى دردناك بوده است . زيرا - چنان كه اشاره شد - بدن مطهر او را برهنه كرده زير تازيانه افكندند ، و چندان تازيانه زدند تا بدن پاره پاره گشت . بنابر نقل برخى مآخذ ، سپس آتشى افروختند ، و آن آتش را در ظرفى نهاده به روى كاسهء سر مقدس او نهادند ، تا مغز او بجوشيد و به شهادت رسيد . . . [ 1 ]
هامش
[ 1 ] . « احقاق الحق » ، ج 1 / قنط . چاپ اسلاميهء تهران .