و فروغ فروزندهء تشيع ، و شمشير دفاعگر مذهب حق ، و درفش افراشته و زبان گوياى حقيقت ، و يك تن از آنان كه خداوند ايشان را براى يارى حق و نشر هدايت مىانگيزد .
قاضى نور اللّه همواره در راه خدايى خويش بجان كوشيد ، تا سرانجام شربت شهادت نوشيد . خون پاك او را خداوند هيچگاه فراموش نخواهد كرد . قاضى نور اللّه به هندوستان رفت . در آنجا مردمان را به دين حق دعوت مىكرد ، احكام خدا را بر پاى مىداشت ، و با پرتو تابندهء دانش خويش سياهيهاى نادانى و جهالت را مىزدود . . .
علامهء امينى ، سپس شرح حال قاضى نور اللّه را بتفصيل مىنگارد ، و 97 تأليف از او ، در رشتههاى مختلف علوم عقلى و نقلى و هيئت و رياضى و ساير شعب معارف اسلامى ، نام مىبرد ، آنگاه به ذكر شهادت او مىپردازد ، و نمونهاى از اشعار فارسى او را مىآورد ، از جمله :
عشق تو نهالى است كه خوارى ثمر اوست * من خارى از آن باديهام كاين شجر اوست
بر مائدهء عشق اگر روزه گشايى * هشدار كه صد گونه بلا ما حضر اوست
و :
اى در سر زلف تو ، صد فتنه به خواب اندر * در عشق تو خواب من ، نقشى ست به آب اندر [ 1 ]
هامش
[ 1 ] . « شهداء الفضيله » / 171 - 180 .