فراوان و بسيار در نظر مگير ؛ و از حسن روايت شده است : با حسنات خود بر پروردگارت منت مگذار و آنها را زياد در نظر مگير . « 33 » دوم : بر خدا منت مگذار ، كه اين بر كار نيك كردن تو مىافزايد و پاداشى پس از پاداش ديگر بهره تو مىشود ؛ و اصل كلمه « منّ » به معنى بريدن است ، و آن كه عمل خود را در راه خدا بر او منت مىنهد ، سبب افزايش عمل خود نمىشود ، و سبب آن است كه در اين هنگام احساس بس بودن عمل مىكند و نيازى در آن نمىبيند كه به عمل نيك ديگرى بپردازد و خواستار دست يافتن به خير بيشتر شود . و در زمينه اجتماعى ، منت نهادن بر مردمان آنان را بر آن مىدارد كه نسبت به چنين كسى نفرت پيدا كنند و از پيرامون او پراكنده شوند ، به همان گونه كه منت نگذاشتن سبب آن مىشود كه مردمان بيشتر در پيرامون او گرد آيند و سخنان و دعوتش را بشنوند . امّا مؤمنان مخلص و عاقل هرگز بر خداى خويش منت نمىنهند ، بدان سبب كه مىدانند كه هر اندازه آدمى به انجام دادن عمل نيك بپردازد ، باز هم نسبت به اهدافى كه در نظر دارد اندك است ، و نيز چنين است نسبت به پاداشى كه پروردگارش در برابر آن به او مىدهد .
/ 71 پنجم : بردبارى و پايدارى در راه حق .
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
- و براى پروردگارت بردبار باش . » اين آيه طبيعت مسير مكتبى را كه آكنده از فشارها و دشواريها است ، بر ما آشكار مىسازد ، زيرا كه آن راه بهشتى است كه از چيزهاى ناخوشايند پر شده است ، و بر هر خواننده به سوى خدا و بر هر مجاهد لازم است كه اين حقيقت را خوب فهم كند و بداند كه چون به حزب خدا پيوسته و به عمل در راه او پرداخته ، مىبايستى خود را براى رو به رو شدن با همه چالشها و ناخوشيها با سلاح صبر و استقامت مجهز سازد .
آن كس كه راه به سوى حق را خالى از خارها تصور مىكند ، در فهم زندگى
هامش
( 33 ) - التفسير الكبير ، ج 30 ، ص 194 .