اين اسلوب در آيات كريمه قرآن رايج است .
إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ
- جمع كردن ( آيات ) و به صورت كتاب و قرآن در آوردن آن بر عهده ما است . » يعنى جمع كردن آيات آن به صورتى كه هيچ چيزى از آن از قلم نيفتد ، و كلمه جمع شامل تأليف و تنظيم نيز مىشود و همين ما را به درك اين مطلب راهنمايى مىكند كه خداى تعالى قرآن را از تحريف و از كاهش و افزايش آن حفظ كرده و خود تأليف آيات آن را سوره به سوره متكفل بوده است ، و بنا بر اين تأليف قرآن به صورتى كه اكنون در دست ما است از كار مسلمانان نيست ، بلكه كارى است كه رسول اللَّه ( ص ) به امر خداى عزّ و جلّ انجام داده است ، كه علاوه بر اين تكفل قراءت آن به شكل صحيحى كه خود او خواستار آن بوده نيز به فرمان او صورت پذيرفته است . و شايد در اين گفته اشارهاى به انديشه قرائتهاى هفتگانه قرآن نيز وجود داشته باشد ، و آن اين كه چنين طرز تفكر از خود قاريان قرآن بوده و از جانب خدا دليلى براى آن نازل نشده است . بلى ، خدا قرائت صحيحى را به پيامبر خود آموخت و او همان را به مسلمانان تعليم كرد .
اين گفته خداوند متعال :
إِنَّ عَلَيْنا
بدين معنى نيست كه خدا خود آيات را جمع كرده و خوانده . . . بلكه بدان معنى است كه اشخاص مأمور به اين وظيفه را آماده ساخته و اوضاع و احوال مساعد براى اين هدف را تحقق بخشيده است ، و پيامبر تا رسالت خود را به پايان نرساند و قرآن را براى مردم نخواند ، و به فرمان او قرآنى با تعيين ترتيب سورهها نوشته نشد ، از دنيا نرفت .
در اين جا اشاره به اين مطلب شايسته است كه امام على ( ع ) نخستين كسى بود كه در زندگى رسول اللَّه ( ص ) و پس از او تمام قرآن را نوشت ، و اين از مهمترين نقشهاى تمدنى است كه او / 150 - عليه السلام - به ايفاى آن پرداخت ، بدان جهت كه از بين رفتن ارزشهاى تمدنى و فرهنگى براى هر ملت و امت به معنى پايان يافتن دور و نقش آن امت است ؛ اگر خط سير آن امت و خط سير رهبرى آن براى مدتى از زمان انحراف حاصل كند ، ارزشها به عنوان ضامن بازگشت آن به