تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندگى نامه آيت اللّه العظمى سيد محمد رضا گلپايگانى ( قده ) به روايت اسناد ( فارسى ) — صفحة 98

مساهمون:

ص٩٨

آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه و فاجعه‌ى مدرسه‌ى فيضيه در فروردين ماه 1342

شاه در 23 اسفند ماه 1341 طى سخنانى در « پايگاه وحدتى » دزفول ، از مراجع و روحانيون به زشتى ياد كرد و نسبت به يك سركوب قريب الوقوع هشدار داد . « 1 » روز دوم فروردين ماه سال 1342 كه مصادف با 25 شوال 1382 سالروز شهادت امام صادق عليه السّلام بود ، مجلس سوگوارىاى از سوى آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در مدرسه‌ى فيضيه برگزار گرديد . آن روز مأموران زيادى كه به طرز ناشناس با اتوبوس وارد قم شده بودند - پس از ناكامى از برنامه‌هاى گذشته - وارد مدرسه‌ى فيضيه شده ، به ضرب‌وشتم طلاب و مردم شركت‌كننده در مجلس پرداختند . طلبه‌ها نيز با استفاده از سنگ ، آجر و چوب به دفاع از خود برخاستند ، اما نيروهاى مسلحى كه مدرسه را در محاصره‌ى خود داشتند به كمك كماندوها شتافته و با به گلوله بستن طلاب و مردم ، تعدادى از آن‌ها را مجروح و عده‌اى را شهيد نمودند ؛ آقاى كريمى جهرمى درباره‌ى فاجعه‌ى فيضيه چنين مىنويسد : « اين جانب خود از نزديك شاهد ماجرا يا قسمتى از آن بودم . . . مزدوران جنايتكار شاه براى سركوب كردن فيضيه و قلع و قمع نمودن سازمان روحانيت و حتى از بين بردن شخص حضرت آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه آمده بودند . سخنران جلسه دو منبرى مشهور قم يكى حاج سيد محمد آل طه و ديگرى آقاى حاج انصارى قمى بودند ؛ در وسط سخنرانى آقاى آل طه با تبانى و قرارداد قبلى جهت به هم زدن مجلس صلوات مىفرستادند ؛ در اثناى سخنرانى ايشان ، آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه وارد مىشوند و جريانات بسيار شديد ديگرى در حضور ايشان انجام مىشود . . . در موقع سخنرانى آقاى حاج انصارى قمى ، ناگهان اشرار جنايتكار صلوات فرستاده و دعواى ساختگى با خودشان راه انداختند ، به طورىكه رعب و وحشت همه‌جا را گرفته بود و به هر شكلى كه بود سخنرانى ايشان هم تمام شد . يكى از مزدوران برخاسته و براى روح رضا شاه صلوات فرستاد و افراد ديگر هم شروع به پايكوبى و فرياد جاويد شاه كردند . . . حمله به طرف روحانيان صورت گرفت ؛ بعضى را از طبقه‌ى دوم به زير انداختند . . .
هامش
( 1 ) . سيد حميد روحانى ، پيشين ، صص 308 - 309
زندگى نامه آيت اللّه العظمى سيد محمد رضا گلپايگانى ( قده ) به روايت اسناد ( فارسى ) — صفحة 98 | محمد مهدى امامى