اسلامى و استقلال مملكت مدخليّت تام دارد ، چون اقداماتى بر ضد دين و براى محو آثار ديانت و معارف عاليهى اسلام و حقوق آزادى مسلمين مىشود كه وسيلهى منحصرهى نجات اسلام و مسلمانان از مفاسد آن كه من جمله سقوط كشور اسلامى در دامان اجانب است به حسب ظاهر مجاهده و اقدامات حوزههاى علميه است و اگر مسامحه شود عواقب سوء آن غير قابل جبران است .
هجرت علما تا مدافعه از دين و قرآن و احكام شرع ممكن است فرار از زحف و سبب استيلاى دشمنان اسلام است . . . . » « 1 »
در همين رابطه ايشان فرمودند :
« آن موقعى كه مرحوم آقاى حكيم تلگراف كردند كه به نجف بياييد تا تبادل افكار كنيم و تكليف معين شود ، رييس شهربانى قم به منزلمان آمد و گفت : اگر تصميم رفتن به نجف را داريد ، گذرنامهى شما آماده و مهيّا است و ليكن بايد بدون سر و صدا برويد ؛ من در پاسخ او گفتم : ما اينجا هستيم ؛ اينجا ميدان جهاد ما است و رها كردن آن در حكم فرار از ميدان جنگ است كه حرام مىباشد . » « 2 »
آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه و قيام 15 خرداد 2431 و زندانى شدن امام خمينى قدّس سرّه
در فاصلهى ميان فاجعهى فيضيه و ماه محرم - 2 فروردين تا 4 خرداد 1342 - مبارزهى مراجع قم اغلب در قالب صدور اعلاميههاى متعدد بود . فرا رسيدن ماه محرم وضعيت را به يك رويارويى گسترده كشانيد . ايام محرم بهترين موقع براى افشاى جنايات رژيم و برنامههاى ضد اسلامى شاه بود . ساواك كه از جايگاه ويژهاى اين ماه اطلاع داشت ، پيش از آغاز آن بسيارى از وعاظ را احضار و آنان را ملزم كرد كه در محافل و مجالس عليه شاه سخن نگويند ؛ عليه اسرييل مطلبى گفته نشود ؛ مرتب به مردم نگوييد كه اسلام در خطر است .
مراجع قم از جمله آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در نشستى تصميم گرفتند كه در روز عاشورا
هامش
( 1 ) . همان ، ص 90 و نيز ر . ك : اسناد مربوط به فاجعهى فيضيه
( 2 ) . ناصر الدين انصارى قمى ، آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه ، ( فروغ فقاهت ) ، معاونت پژوهشى سازمان تبليغات اسلامى ، تهران 1373 ، صص 67 - 68 .