اجتماع و تقويت اقتصاد و مبارزه با بيكارى است .
اجازه و انواع آن
اجاره قراردادى است رايج بين عقلاء ، و اسلام هم آن را پذيرفته است اجاره يكنوع مبادله و داد و ستد است مثل « بيع » و تفاوت آن با بيع اين است كه در بيع دو عين مبادله مىشود مثلًا پول مىدهد و خانه مىگيرد ولى در اجاره منفعت با عين مبادله مىگردد يعنى مثلًا پول مىدهد و در مقابل استفاده از خانه را مالك مىشود . به همين جهت فقهاء در تعريف اجاره آن را « تمليك منفعت » ناميدهاند .
اجاره دو قسم است :
الف ) اجاره اعيان خارجى مثل اجارهخانه يا اجاره باغ و زمين آباد اجاره و آلات و ادوات مثل اجاره كارخانه و آلات كشاورزى و . . .
اين قسم اجاره مثل مضاربه و مزارعه و مساقات استفاده از عمل متجسد و متراكم است زيرا مثلًا خانهاى كه اجاره شده نتيجه و توليد كار موجر است و بهائى كه مستأجر مىپردازد در مقابل آن كار است . بنابراين در حقيقت دو عمل متجسد يعنى نتيجه كار و توليد دو نفر ( خانه كه نتيجه كار و توليد موجر است و پول كه نتيجه كار و توليد مستأجر است ) با هم مبادله شده پس استمارى در كار نيست بلكه تبديل كار دفعى يكى است به كار دفعى ديگرى .
ب ) اجاره نفس است ، به اين معنا كه كسى عمل تدريجى معين خود را مىفروشد و به ازاء آن بهائى مىگيرد مورد اين اجاره مقدار معينى از وقت و نيروى انسانى يك فرد است و مستأجر مالك عمل موجر كه كارگر است خواهد بود و بالضروره بايد توليد متعلق به مستأجر باشد زيرا عمل كه بتدريج در خارج واقع مىشود در ملك مستأجر است .
مثلًا اگر صاحب كارخانه افرادى را براى توليد استخدام مىكند