موضوع زعامت و حكومت از ضروريات و بديهيات است » . به همين جهت ما بطور اجمال مىدانيم كه قرآن كريم تكليف زمان غيبت را از نظر زعامت و رهبرى تعيين كرده است گرچه نتوانيم بطور تفصيلى اين موضوع را از قرآن كريم استفاده كنيم . و نيز بطور اجمال مىدانيم كه رسول اكرم ( ص ) و ائمهى اطهار ( ع ) ، : زعيم و حاكمى كه امت اسلامى بايد در امور به او مراجعه نمايند تعيين كردهاند اگرچه همهى روايات آن بما نرسيده ، جز برخى از آنها كه بعداً از آن سخن خواهيم گفت .
اين يك راه براى اثبات موضوع زعامت در غياب پيامبر ( ص ) و اهلبيت ( ع ) است كه در اصطلاح علم اصول به آن « كشف عقلى » مىگويند .
راه ديگر اثبات اين موضوع « راه لطف » است كه دانشمندان علم كلام براى اثبات نبوت و امامت از آن استفاده كردهاند و فلاسفهى اسلامى مانند ابوعلىسينا و صدرالمتاءلهين نيز آن را پذيرفتهاند .
شيخالرئيس در كتاب « شفا » مىگويد : پروردگارى كه از گودى كف پا و مژگان چشم كه در استكمال انسان چندان دخالتى ندارد غفلت نفرموده چگونه مىتوان پذيرفت كه از فرستادن پيامبران و تعيين جانشينان آنانكه در تكامل انسانها بسيار مؤثر و لازم است غفلت كرده باشد .
بعثت انبياء و تعيين اوصياى آنان لطف است و برخداوند كه فياض علىالاطلاق است واجب و لازم است اين لطف را در حق بندگان خود بنمايد .
بعبارت ديگر با برهان منطقى از طريق « شكل اول منطقى » بايد گفت :
بعثت پيامبران و تعيين جانشينان فيض و لطف است زيرا در
مقايسه اى بين سيستمهاى اقتصادى ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٣٣